Home Ηλιακή ενέργεια Στ. Λουμάκης: Το ΥΠΕΚΑ προ των ευθυνών του
Στ. Λουμάκης: Το ΥΠΕΚΑ προ των ευθυνών του

Στ. Λουμάκης: Το ΥΠΕΚΑ προ των ευθυνών του

0
0

Σε συνέχεια πρόσκλησης του Προέδρου του Επιμελητηρίου Ηρακλείου Κρήτης κου Μ. Αλιφιεράκη, ο Πρόεδρος του ΣΠΕΦ, κος Στ. Λουμάκης, παρέστη ομιλητής σε ημερίδα που διοργάνωσε το επιμελητήριο στα γραφεία του με θέμα το παρόν αλλά και τις εξελίξεις στα φωτοβολταϊκά.


Στην παρουσίαση του ο κος Λουμάκης συνοπτικά επισήμανε:


Τρεις μήνες μετά την δια νόμου 4093 επιβολή ισοπεδωτικής και οριζόντιας εισφοράς (25 – 30%) επί του τζίρου στα επαγγελματικά Φ/Β δυστυχώς δεν έχει βελτιωθεί το παραμικρό στις ροές πληρωμών από ΛΑΓΗΕ, που φθάνουν πλέον σε υπερημερία τις 160 ημέρες. Η αποτυχία του μονομερούς αυτού μέτρου, όπως έγκαιρα ο ΣΠΕΦ είχε προειδοποιήσει, αλλά και η νομική διαδικασία που ήδη δρομολογήθηκε από τον Σύνδεσμο σε Ευρωπαϊκό και Ελληνικό έδαφος για την αναδρομική καταστρατήγηση του νομικού πλαισίου των εν λειτουργία Φ/Β μονάδων από την Πολιτεία με παράλληλη βαρύτατη νόθευση του μεταξύ τους ανταγωνισμού όπως αυτή συνεπάγεται, θα έπρεπε φυσιολογικά να είχαν διευρύνει τον οπτικό ορίζοντα του Υπουργείου στο θέμα, ώστε επιτέλους να γίνουν αντιληπτά τα πολλαπλά αίτια του προβλήματος του λογαριασμού ΑΠΕ του Λειτουργού.


Με βάση τους υπολογισμούς του ΣΠΕΦ οι στρεβλώσεις στην Οριακή Τιμή Συστήματος (ΟΤΣ) για το 2013 προβλέπεται να τροφοδοτήσουν τον ειδικό λογαριασμό ΑΠΕ με νέο πλασματικό έλλειμμα 240 εκατ. ευρώ, ενώ το 2014 θα προστεθούν πλασματικά επιπλέον 340 εκατ. ευρώ. Η ΡΑΕ και το ΥΠΕΚΑ δεν προγραμματίζουν επί της ουσίας τίποτα προς την κατεύθυνση του άμεσου εξορθολογισμού της στρέβλωσης αυτής, αναμένοντας αμήχανα την εξέλιξη της καταγγελίας στην Ε.Ε., που ο σύνδεσμος έχει καταθέσει κατά του Μηχανισμού Ανάκτησης Μεταβλητού Κόστους που σε συντριπτικό βαθμό ευθύνεται. Έτσι το μεγαλύτερο μέρος από την «εξοικονόμηση» της εισφοράς στις ΑΠΕ θα επιδοτήσει ξανά τα ορυκτά καύσιμα ως άλλο ΕΤΜΕΑΡ.


Η υπεραδειοδότηση (7.000 MW), οι χαριστικές ρυθμίσεις της τελευταίας στιγμής στα λογής συμφέροντα, η παντελής απουσία ανακλήσεων αδειών που από χρόνια θα έπρεπε να έχουν λάβει χώρα και που έχουν καταντήσει προϊόν εμπορίας σε κερδοσκοπικά σχήματα του εξωτερικού και η ραγδαία πτώση του κόστους εγκατάστασης από το β’ εξάμηνο του 2012 και μετά, έχουν όλα μαζί δημιουργήσει ένα εκρηκτικό κύμα αθρόων νέων εντάξεων Φ/Β μονάδων στο σύστημα πολύ πάνω από τις δυνατότητες του αλλά σύντομα και τους εθνικούς στόχους του 2020 (2.200 MW). Νοσηρό μέρος του τοπίου αυτού αποτελεί και το ίδιο το Κράτος, αφού με την Φ/Β επένδυση των 50 MW της ΔΕΗ στην Μεγαλόπολη με διακρατημένη υψηλή ταρίφα 39 λεπτών/kWh για 12 μήνες, δηλαδή μέχρι και τον Οκτώβριο 2013 βάσει του ν. 4093, προκλητικά επιδιώκεται αισχροκέρδεια σε βάρος των πολλών. Το πρόσφατο «φωτεινό» παράδειγμα της Κύπρου για την κατηγορία των “mega projects” όπου μεγάλοι επενδυτές διαγκωνίστηκαν για μονοψήφιες ταρίφες λόγω της κάθετης πτώσης του κόστους κατασκευής, είναι καθηλωτικό για τις ευθύνες της δικής μας Πολιτείας στην αντισυνταγματική οριζόντια προσέγγιση της, που υποθάλπει εν τοις πράγμασι την «μεγάλη κερδοσκοπία» των λίγων ζημιώνοντας ασύμμετρα τους πολλούς.


Ο ΣΠΕΦ συμμερίζεται απόλυτα την ανησυχία της βιομηχανίας για ανταγωνιστικότητα οποτεδήποτε αυτή αυθεντικά εκδηλώνεται. Όταν όμως πίσω της παραγνωρίζονται ή υποκρύπτονται ετερόκλητα ενεργειακά συμφέροντα που εν τέλει θα αυξήσουν το κόστος του ρεύματος εκμεταλλευόμενα «άλλες ρυθμίσεις», το πρόβλημα μεγεθύνεται.


Στο μέτωπο της ισότιμης συμμετοχής του τραπεζικού τομέα μέσω των δανείων στο «κούρεμα» του πρόσφατου ν. 4093 η σιωπή της Κυβέρνησης παραμένει εκκωφαντική. Επιβεβαιώνοντας τα πολλά μέτρα και σταθμά που δυστυχώς επικρατούν, οι παραγωγοί έχουν αφεθεί μόνοι τους χωρίς καν τακτή χρηματοροή πληρωμών από τον ΛΑΓΗΕ να ρυθμίσουν τα δάνεια τους σύμφωνα με τις απαιτήσεις των τραπεζών, των οποίων τα κεφάλαια «πρέπει» να γίνουν σεβαστά σε αντίθεση με των παραγωγών που άρον – άρον «κουρεύτηκαν».


Εμπρός στην απροθυμία της η Πολιτεία να εφαρμόσει δίκαιη, συνολική και πολύ-παραμετρική λύση στο πρόβλημα του Λειτουργού, επανέρχεται δυστυχώς με «διαρροές» εκ νέου. Η διαφορά ωστόσο τώρα που επιβάλει τον ειλικρινή διάλογο για συμμετοχή και των «ευνοημένων» και «ημετέρων» -όπου αυτοί βρίσκονται- στη λύση, είναι αφενός η προηγούμενη αποτυχία της και αφετέρου οι νομικές συνέπειες των μονομερών ανατροπών που προκάλεσε και σε Ευρωπαϊκό και Εθνικό επίπεδο δρομολογήθηκε ήδη η αντιμετώπιση τους.