Home Ενεργειακές επισημάνσεις «Χαράτσια» 8 στις 11 χρεώσεις στους λογαριασμούς ρεύματος

«Χαράτσια» 8 στις 11 χρεώσεις στους λογαριασμούς ρεύματος

0
0

Μια μεγάλη σειρά επιβαρύνσεων, οι οποίες δεν σχετίζονται άμεσα με την κατανάλωση ρεύματος, έχουν προστεθεί τα τελευταία χρόνια στους λογαριασμούς ρεύματος που καλούνται να εξοφλήσουν κάθε δίμηνο οι καταναλωτές, είτε είναι πελάτες της ΔΕΗ είτε των υπόλοιπων ανεξάρτητων παρόχων. Έτσι, το τελικό ποσό πληρωμής είναι σημαντικά μεγαλύτερο από τα χρήματα που αφορούν την πραγματική κατανάλωση, ενώ επίσης είναι δύσκολο να παρακολουθήσει κανείς για ποιον ακριβώς σκοπό προορίζονται τα επιπλέον χρήματα που καλείται να καταβάλλει.

Του Κώστα Δεληγιάννη

Βέβαια, το φαινόμενο μόνο ελληνικό δεν είναι, αφού όπως οι λογαριασμοί ρεύματος στη χώρα μας, ανάλογη εικόνα έχουν οι λογαριασμοί που λαμβάνουν όλοι οι Ευρωπαίοι. Το αποτέλεσμα είναι πως, σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στα 28 κράτη-μέλη, το 60% των συμμετεχόντων δήλωσε πως δεν μπορεί να καταλάβει τις διάφορες κατηγορίες οφειλών, με συνέπεια να δυσκολεύεται να αποκτήσει εικόνα για πώς επιμερίζεται το ποσό το οποίο καλείται να πληρώσει.

Όπως έδειξε η ετήσια έκθεση που ανακοίνωσε η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργεια τον περασμένο Μάιο, οι Έλληνες δεν ξεφεύγουν από τον παραπάνω κανόνα. Κι αυτό γιατί η έκθεση έδειξε αύξηση της τάξης του 35% των διαμαρτυριών, παραπόνων και καταγγελιών, με κύριο λόγο τη δυσκολία κατανόησης υπολογισμού των χρεώσεων.

Κόστος πραγματικής κατανάλωσης

Οι χρεώσεις που πρέπει να πληρώσουμε μέσω του λογαριασμού φθάνουν τις 11, από τις οποίες μόνο οι τρεις αφορούν στην πραγματική κατανάλωση. Η πρώτη από αυτές είναι το κόστος προμήθειας, δηλαδή το ποσό που πρέπει να πληρώσουμε για τις κιλοβατώρες που δαπανήσαμε και το οποίο είναι αυτό που διαφέρει από πάροχο σε πάροχο.

Οι δύο επόμενες είναι «ρυθμιζόμενες χρεώσεις», δηλαδή χρεώσεις που δεν εξαρτώνται από τον προμηθευτή, αφού καθορίζονται από το κράτος ή άλλους φορείς. Έτσι, η χρέωση για χρήση του Ελληνικού Δικτύου Μεταφοράς καλύπτει τις δαπάνες λειτουργίας, συντήρησης και ανάπτυξης του δικτύου υψηλής τάσης, ενώ η χρέωση για χρήση του Ελληνικού Δικτύου Διανομής καλύπτει τις δαπάνες λειτουργίας, συντήρησης και ανάπτυξης του δικτύου μέσης και χαμηλής τάσης.

Όσον αφορά τις δύο αυτές οφειλές, ένα μέρος τους είναι πάγιο, με το υπόλοιπο να υπολογίζεται με βάση την κατανάλωση. Επιπλέον, αφορούν την πραγματική κατανάλωση, με τη λογική ότι αντιστοιχούν στο κόστος μεταφοράς της ηλεκτρικής ενέργειας στα σπίτια μας.

Κι άλλες ρυθμιζόμενες χρεώσεις

Το πρόβλημα ωστόσο είναι πως οι ρυθμιζόμενες χρεώσεις δεν σταματούν στις δύο παραπάνω. Αντίθετα, στον λογαριασμό υπάρχει επίσης χρέωση για τις Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ), η οποία κυρίως εξασφαλίζει πως οι κάτοικοι των μη διασυνδεδεμένων νησιών (π.χ. Κυκλάδες, Κρήτη) θα πληρώνουν για το ρεύμα τις ίδιες τιμές με όσους ζουν στην ηπειρωτική Ελλάδα, παρά το ότι το κόστος παραγωγής ηλεκτρισμού στα νησιά είναι πολύ μεγαλύτερο αυτού στην ηπειρωτική χώρα. Ένα ποσό ωστόσο που θα μπορούσε να έχει σήμερα μειωθεί δραστικά, αν είχαν προχωρήσει οι διασυνδέσεις και αρκετές από αυτές τις περιοχές συνδέονταν πλέον με το ηπειρωτικό δίκτυο.

Μειωμένο μέχρι και κατά 60% θα μπορούσε να είναι σύμφωνα με την Greenpeace και το τέλος ΑΠΕ (ΕΤΜΕΑΡ), μία ακόμη ρυθμιζόμενη χρέωση που προορίζεται για την επιδότηση των ανανεώσιμων πηγών. Με βάση όμως την οικολογική ΜΚΟ, ο τρόπος υπολογισμού του ΕΤΜΕΑΡ ισοδυναμεί με έμμεση επιδότηση των ορυκτών καυσίμων, στα οποία καταλήγει το 40-60% του ποσού που συγκεντρώνεται.

Τέλη και φόροι υπέρ τρίτων

Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, η λίστα συμπληρώνεται από χρεώσεις που η ΔΕΗ και οι ανεξάρτητοι πάροχοι υποχρεώνονται να εισπράξουν για την πολιτεία ή φορείς που δεν έχουν σχέση με την παραγωγή ή τη διανομή του ρεύματος. Έτσι, εκτός από το κράτος (Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης, Ειδικό Τέλος), παραλήπτες είναι και οι Δήμοι (δημοτικά τέλη) αλλά και η ΕΡΤ, ενώ ο λογαριασμός επιβαρύνεται και με ΦΠΑ 13%.