Home Νέα Από την παραχώρηση έως την αξιοποίηση των κοιτασμάτων
Από την παραχώρηση έως την αξιοποίηση των κοιτασμάτων

Από την παραχώρηση έως την αξιοποίηση των κοιτασμάτων

0
0

Του Aντώνη Αγγελόπουλου*

(Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή 8/9/12)

 

Οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων ανήκουν στον επιχειρηματικό χώρο της προσφοράς ενέργειας. Στις εταιρείες αυτές έχουν δοθεί παγκοσμίως πολλά κίνητρα ώστε να παράγουν όσο πετρέλαιο και αέριο είναι εφικτό σήμερα. Η διαδικασία αρχίζει με τη μίσθωση μιας παραχώρησης (οικοπέδου) χωρίς να υπάρχει καμία εγγύηση περί της ύπαρξης πετρελαίου ή αερίου στη μισθούμενη περιοχή και πράγματι στις περισσότερες περιοχές που έχουν μισθωθεί δεν έχουν εντοπιστεί εμπορεύσιμοι υδρογονάνθρακες. Οταν μια εταιρεία μισθώνει μια περιοχή αποκτά το δικαίωμα να ρισκάρει το περιορισμένο της επενδεδυμένο κεφάλαιο για την εξερεύνηση ορυκτών πόρων και αν πετύχει να τους αξιοποιήσει. Η απόκτηση μιας παραχώρησης κοστίζει συνήθως στην εταιρεία ανάλογα με τη χώρα το αρχικό bonus συμμετοχής, (στις ΗΠA μεταξύ 2006 και σήμερα τα εθνικά θησαυροφυλάκια εισέπραξαν 9 εκατ. δολ. σε τέσσερις γύρους παραχωρήσεων).

Επειδή ο μόνος τρόπος για ανάκτηση του επενδυόμενου κεφαλαίου είναι η ταχύτερη έναρξη παραγωγής στην παραχώρηση, υπάρχει σημαντικό οικονομικό κίνητρο για την ορθή χρονοκλιμάκωση των επενδυόμενων πόρων. Οι εταιρείες καλούνται να αναπτύξουν μια παραχώρηση κάτω από τις διαδικασίες εκχώρησης δικαιωμάτων έρευνας και παραγωγής σε σύντομο χρονικό διάστημα (μεταξύ 5 και 10 χρόνων, συναρτήσει της ωριμότητας της περιοχής έρευνας και του βάθους θάλασσας) ή να επιστρέψουν την περιοχή στην αδειοδοτούσα αρχή του κράτους. Γενικά παραχωρήσεις που δεν δίνουν παραγωγή μέσα στο χρονικό παράθυρο της παραχώρησης απελευθερώνονται και επιστρέφονται στο κράτος που τις επαναπροκηρύσσει.

Ετσι όλο το κεφάλαιο που έχει επενδυθεί για την απόκτηση και διατήρηση της παραχώρησης χάνεται οριστικά.

Ο χρονικός ορίζοντας από την παραχώρηση στην παραγωγή κυμαίνεται από 4 έως 10 χρόνια που εξαρτάται από το βάθος νερού, την θέση της παραχώρησης, την ωριμότητα της λεκάνης, το βάθος του τελικού στόχου (ταμιευτήρα), την απόσταση από την ακτή και από υπάρχουσες υποδομές, τα γεωλογικά χαρακτηριστικά του ταμιευτήρα και την πολυπλοκότητα σχεδιασμού των υποδομών παραγωγής. Το κόστος κεφαλαίου είναι σημαντικό για projects ανοικτής θάλασσας ιδιαίτερα δε αυτών που αφορούν στα βαθιά νερά. Οι θαλάσσιες σεισμικές έρευνες κοστίζουν έως και 200.000 δολ. την ημέρα. Το κόστος των θαλάσσιων γεωτρήσεων κυμαίνεται μεταξύ 25 και 100 εκατ. δολάρια για τα κοιτάσματα σε βαθιά νερά. Δεν είναι ασύνηθες μια εταιρεία να ξοδέψει 100 εκατ. δολάρια και να καταλήξει σε άγονη τρύπα (dry hole).

Στην περίπτωση βέβαια που μια εταιρεία ανακαλύψει κοίτασμα πετρελαίου ή αερίου ο σχεδιασμός και η εγκατάσταση των υποδομών βαθιάς θάλασσας μπορεί να κοστίσουν ή και να ξεπεράσουν το 1 εκατ. δολ. Γενικά, από την κατοχύρωση της παραχώρησης έως την παραγωγή μπορεί και να πάρει από 7-10 χρόνια σε περιοχές όπου υπάρχουν υποδομές μεταφοράς.

Σε αυτό το πλαίσιο ο χρονικός ορίζοντας περιλαμβάνει:

– Εξι μήνες μέχρι χρόνο για διαδικασίες συμμετοχής και απόκτησης παραχωρήσεων σε γύρους παραχωρήσεων.

– Ενα χρόνο για προκαταρκτικές γεωλογικές μελέτες και επιλογή περιοχών με ενδιαφέρον για επιπλέον σεισμικά.

– Ενα έως δύο χρόνια για νέες σεισμικές έρευνας 3 διαστάσεων.

– Ενα και ίσως περισσότερο χρόνο για τη διαδικασία εκμίσθωσης γεωτρύπανου.

– Εξι μήνες για τη διάτρηση και ολοκλήρωση μιας ερευνητικής γεώτρησης.

– Εξι μήνες έως χρόνος για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων διάτρησης περιλαμβανομένης και μιας side track (οριζόντιας) γεώτρησης.

– Δύο επιπλέον χρόνια για γεωτρήσεις περιχαράκωσης ταμιευτήρα και διαμόρφωσης σχεδίου ανάπτυξής του σε περίπτωση επιτυχούς έκβασης της γεώτρησης. Σε αυτήν την περίπτωση η εταιρεία ολοκληρώνει τις διαδικασίες μελετών αδειοδότησης, σχεδιασμού και προμήθειας όλου του εξοπλισμού παραγωγής περιλαμβανομένων όλων των επιφανειακών και υπογείων εξοπλισμών και συστημάτων

– Ενα ή και περισσότερο χρόνο για την τοποθέτηση των υποδομών και ακολουθούν οι γεωτρήσεις ανάπτυξης που μπορεί να πάρουν από ένα έως δύο χρόνια. Κατά την περίοδο αυτή η εταιρεία ασχολείται με τον σχεδιασμό, αδειοδότηση, έργα πολ. μηχανικού, και τοποθέτηση των αγωγών η το θαλάσσιο σύστημα φόρτωσης (mooring) για τη διάθεση της παραγωγής στην αγορά

Πρόσφατο παράδειγμα: το Anadarko’s Independence Hub που αφορά εγκατάσταση παραγωγής αερίου σε βάθος θάλασσας 8.000 πόδια και περίπου 120 χλμ. από το Μισισιπή. Η παραχώρηση αποκτήθηκε τον Δεκέμβριο του 2001 η πρώτη γεώτρηση έγινε το 2003 και η πρώτη παραγωγή άρχισε στα μισά του 2007.

*Πρόεδρος Συλλόγου Γεωλόγων Eλλάδας και αντιπρόεδρος του Γεωτεχνικού Eπιμελητηρίου Aνατολικής Στερεάς.