Home Νέα Το τέλος του Μεγάλου Κοραλλιογενούς Υφάλου
Το τέλος του Μεγάλου Κοραλλιογενούς Υφάλου

Το τέλος του Μεγάλου Κοραλλιογενούς Υφάλου

0
0

Ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Υφαλος μπορεί να συνεχίσει να καταστρέφεται με τον ίδιο ρυθμό ως το 2022 αν δεν γίνει τίποτε για να προστατευθεί, σύμφωνα με τους επιστήμονες του Αυστραλιανού Ινστιτούτου Θαλάσσιας Επιστήμης (AIMS, το ωκεανογραφικό ινστιτούτο της Αυστραλίας) και του πανεπιστημίου του Ουόλονγκονγκ (Νέα Νότια Ουαλία).


“Η απώλεια της μισής από την αρχική έκταση των κοραλλιών είναι πηγή μεγάλης ανησυχίας επειδή είναι συνώνυμη με την απώλεια του οικοσυστήματος δεκάδων χιλιάδων θαλάσσιων ειδών”, εκτιμούν οι ερευνητές, οι οποίοι συγκέντρωσαν 2.258 επιστημονικές μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί εδώ και σχεδόν τρεις δεκαετίες για το φαινόμενο αυτό.


Οι ισχυροί τροπικοί τυφώνες –συνολικά 34 από το 1985– είναι υπεύθυνοι για σχεδόν το ήμισυ (48%) της καταστροφής του Μεγάλου Υφαλου. Ακολουθούν οι αστερίες acanthaster planci (42%), που καταβροχθίζουν τα κοράλλια.


Τέλος δύο σοβαρά επεισόδια λεύκανσης το 1998 και το 2002, που συνδέονται με την άνοδο της θερμοκρασίας των ωκεανών, είχαν επίσης “μια σημαντική αρνητική επίδραση” στο κεντρικό και το βόρειο τμήμα του υφάλου, επισημαίνεται στην έρευνα.


Ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Υφαλος εντάχθηκε το 1981 στην παγκόσμια κληρονομιά της UNESCO. Εκτείνεται σε περίπου 345.000 τ.μ. κατά μήκος της αυστραλιανής ακτής και αποτελείται από το μεγαλύτερο σύνολο κοραλλιών στον κόσμο, με 3.000 “συστήματα” υφάλων και εκατοντάδες τροπικά νησιά. Φιλοξενεί 400 είδη κοραλλιών, 1.500 είδη ψαριών, 4.000 είδη μαλακίων και πολυάριθμα είδη που κινδυνεύουν με εξαφάνιση.