1. Home
  2. ΑΠΕ
  3. Επιστολή ΕΣΜΥΕ για το τέλος διακοψιμότητας
Επιστολή ΕΣΜΥΕ για το τέλος διακοψιμότητας

Επιστολή ΕΣΜΥΕ για το τέλος διακοψιμότητας

0

Στην επιστολή του προς το ΥΠΕΚΑ, ο Ελληνικός Σύνδεσμος Μικρών Υδροηλεκτρικών Έργων εκφράζει τις αντιθέσεις τους προς διατάξεις του προς ψήφιση νέου νομοσχεδίου για τις ΑΠΕ.


esmye_logoΗ επιστολή του ΕΣΜΥΕ έχει ως εξής:


Αξιότιμοι κύριοι,


Σε συνέχεια της από Αρ. Πρωτ. ΕΣΜΥΕ-81 / Αθήνα 02.08.2013 επιστολής μας και με αφορμή την πρόσφατη κατάθεση στη βουλή του νέου σχεδίου νόμου για τις ΑΠΕ, θα θέλαμε να σας επικοινωνήσουμε περαιτέρω τις απόψεις μας.


Σε μια εποχή που η ανάπτυξη θα έπρεπε να αποτελεί ανάγκη και στόχο της χώρας, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο κινείται προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Ένας από τους βασικότερους και ελάχιστους κορμούς ανάπτυξης της χώρας τα τελευταία χρόνια, όπως είναι οι ΑΠΕ, πλήγεται βάναυσα από ρυθμίσεις αποθαρρυντικές για κάθε σοβαρό επενδυτή για νέα έργα και τιμωρητικές για αυτούς που κατάφεραν να ξεπεράσουν τις συμπληγάδες και να υλοποιήσουν μία επένδυση, μικρή ή μεγάλη. Ο στόχος της υλοποίησης των έργων δεν επιτυγχάνεται με προσταγές, περιορισμούς και ανεφάρμοστους αφορισμούς ιδίως εν μέσω οικονομικής αβεβαιότητας και χρηματοοικονομικής δυσπραγίας. Το Ελληνικό Δημόσιο, αντί να ωθεί και να συντονίζει αναπτυξιακές ενέργειες, για άλλη μια φορά χάνει το ρόλο του δημιουργώντας συνθήκες αυξημένου επιχειρηματικού ρίσκου σε συνθήκες που το εθνικό ρίσκο είναι σε αποθαρρυντικά επίπεδα.


Αντί να δώσετε ευελιξία στις επενδύσεις των ΑΠΕ, στενεύετε τα περιθώρια ακόμα και σε σχεδόν ολοκληρωμένες αδειοδοτικά επενδύσεις, που έχουν κυνηγηθεί από κακόβουλους ή μη στο ΣτΕ.


Ειδικότερα,


Το άρθρο 1 του νομοσχεδίου, έτσι όπως είναι διατυπωμένο, οδηγεί σε απώλεια των Αδειών Εγκατάστασης (Α.Ε.) που είναι επίδικες επί μακρόν στο ΣτΕ, ή δεν έχουν υποστεί Αναστολή Εργασιών. Στην ουσία, επιχειρείτε να «ξεκαθαρίσετε» το χώρο των ΑΠΕ, από όσες Α.Ε. λιμνάζουν επί μακρόν, λόγω της γνωστής σε όλους αργής κίνησης του δικαστικού μας συστήματος, καιι φυσικά, χωρίς να φταίει ο καλοπροαίρετος επενδυτής, που έχει αναλώσει 8 και πλέον έτη, ξοδεύοντας ένα τεράστιο χρηματικό κεφάλαιο, προκειμένου να εκδώσει μία Α.Ε. Ζητούμε, να περιλάβετε ξεκάθαρη διατύπωση στο εν λόγω άρθρο, πως, αν μία Α.Ε. ή μία οποιαδήποτε άλλη νόμιμη άδεια του έργου είναι επίδικες σε οποιαδήποτε βαθμίδα της Ελληνικής Δικαιοσύνης τότε η ισχύς της εν λόγω άδειας αλλά και των υπολοίπων αδειών που εξαρτώνται από αυτή, θα παρατείνεται αυτόματα για το αντίστοιχο χρονικό διάστημα, πλέον του χρονικού διαστήματος μέχρι να καθαρογραφεί η δικαστική απόφαση (που ενίοτε φτάνει και το 1.5 έτος), χωρίς να χρειάζεται οποιαδήποτε άλλη διοικητική πράξη ή έγκριση από κάποια υπηρεσία ή αίτηση του επενδυτή προς κάποια υπηρεσία.


Στο άρθρο 7, καταργείτε επί της ουσίας την τιμαριθμική αναπροσαρμογή της αποζημίωσης των τιμών των ΑΠΕ. Δηλαδή, σε μία ανοιχτή οικονομία όπως είναι η ελληνική, όπου οι τιμές όλων των αγαθών και υπηρεσιών μεταβάλλονται ανάλογα με το ΔΤΚ, τα έσοδα των ΑΠΕ θα μένουν σταθερά για 20 έτη (!!). Επί της ουσίας, θα μένουν σταθερά όσον αφορά στην ονομαστική τους τιμή, αλλά μειούμενα όσον αφορά στο πραγματική τους αξία, και στο τέλος της 20ετίας, αποπληθωριζόμενα, θα τείνουν στο μηδέν. Αρκεί να συγκρίνει κανείς την τιμή πώλησης της Η.Ε. σήμερα, με αυτή προ 20ετίας.


Κύριε Υπουργέ, είναι δυνατόν να σταθούν επενδύσεις με αυτή τη λογική; Είναι ηλίου φαεινότερο, ότι τα κόστη αντικατάστασης του Η/Μ εξοπλισμού, τα κόστη του προσωπικού, τα αναλώσιμα, οι τόκοι, κλπ, θα ακολουθούν την άνοδο του ΔΤΚ. Πώς οι εταιρίες θα μπορέσουν να ανταπεξέλθουν; Και εν τέλει, η τιμή πώλησης της οικιακής κιλοβατώρας στους καταναλωτές, θα παραμείνει σταθερή για τα επόμενα 20 έτη; Όχι φυσικά, θα συνεχίσει να ανεβαίνει. Και ποιος θα καρπούται την τεράστια διαφορά (=υπερκέρδος) μεταξύ της τιμής πώλησης της οικιακής κιλοβατώρας και της σταθερής σε ονομαστικές τιμές, τιμής αποζημίωσης των ΑΠΕ; Είναι αυτό ένα εν δυνάμει σκάνδαλο;


Κύριε Υπουργέ, ευθέως ζητούμε επαναφορά της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των τιμών αποζημίωσης των ΑΠΕ, στο 100% του ΔΤΚ του προηγούμενου έτους.


Πόσο αυτονόητο είναι τελικά το αυτονόητο σε αυτόν τον τόπο;


Ως προς τη μεγάλη καινοτομία που προωθεί το νομοσχέδιο και που ονομάζεται «τέλος διακοψιμότητας» (ως προς την παραγωγή νέων όρων οφείλουμε να επικροτήσουμε τις ικανότητες των εμπνευστών) το οποίο σημειωτέον έλλειπε από τη διαβούλευση του σχεδίου νόμου του Απριλίου του 2013 επισημαίνουμε τα εξής:
– Η μετακύληση των επιχειρηματικών ρίσκων και δράσεων των προμηθευτών – με σκοπό την προσέλκυση μεγάλων πελατών – στις ΑΠΕ, και μάλιστα με την αιτιολογία του περιορισμού φορτίου είναι πέρα ως πέρα λανθασμένη ως σύλληψη και ως εφαρμογή. Είναι αυτονόητο ότι στις ΑΠΕ δεν τίθεται θέμα περιορισμού φορτίου ως φυσικό αντικείμενο, ούτε αυτό προφανώς είναι θεμιτό, σε καταστάσεις περιορισμού φορτίου. Το τεχνικά μεταβλητό μέγεθος είναι η παραγωγή του κεντρικού κορμού της χώρας. Ποιος λοιπόν είναι ο ρόλος των ΑΠΕ στην συγκεκριμένη κατάσταση και ποιο είναι το άμεσο οικονομικό όφελος; Μήπως ο εύκολος μηχανισμός είσπραξης εις βάρος των ΑΠΕ οδηγεί τις νομοθετικές σας ενέργειες;
– Γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι οι ΑΠΕ, που είναι ένας κλάδος που στερείται ταμειακής ευελιξίας επειδή πληρώνεται με συγκεκριμένο τρόπο από το ΛΑΓΗΕ, γίνεται έρμαιο κάθε εισπρακτικής πολιτικής, στην παρούσα περίπτωση προς όφελος και προς ενίσχυση της βιομηχανίας, χωρίς να μπορεί να αμυνθεί, αφού οι παραγωγοί από ΑΠΕ δεν έχουν την δυνατότητα μετακύλησης του πρόσθετου βάρους.
– Επίσης, τη στιγμή που γίνεται προσπάθεια κατάργησης όλων των έμμεσων φόρων που δεν έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα, επιβάλλεται ένα ακόμη «τέλος» στις ΑΠΕ, το οποίο σε συνέχεια των τελευταίων δυσμενών ρυθμίσεων για τις ΑΠΕ (εγγυητικές, τέλος αδειών παραγωγής, έκτακτη εισφορά, προσπάθεια για μείωση της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής της τιμής) έρχεται να αυξήσει την ανασφάλεια του επενδυτικού κλίμακος, στηρίζοντας εμμέσως και αμέσως τους ανταγωνιστές των ΑΠΕ.


Είναι γνωστό ότι τα Μικρά Υδροηλεκτρικά έργα συμβάλλουν με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο στην ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού της χώρας και στην μείωση του ενεργειακού κόστους και θα έπρεπε αντί της συνεχόμενης επιβολής «κυρώσεων» και της δημιουργίας συνεχόμενων προβλημάτων στην ανάπτυξή τους, να στηριχθούν με ανάλογες ρυθμίσεις και πολιτικές, οι οποίες μόνο προς όφελος της χώρας και του τελικού καταναλωτή θα είναι.


Ο ΕΣΜΥΕ δηλώνει την πλήρη αντίθεσή μας στην επιβολή του προωθούμενου «τέλους διακοψιμότητας», θεωρώντας το ως πλέον άδικο και «τιμωρητικό» μέτρο για την τεχνολογία των ΜΥΗΕ, αφού με την επιβολή του, η συνολική μείωση του τζίρου των ΜΥΗΕ -σε συνδυασμό με το ήδη επιβαλλόμενο τέλος ΟΤΑ, την έκτακτη εισφορά και την υψηλή φορολογία- θα ανέλθει σε απαγορευτικά επενδυτικά επίπεδα.


Τέλος, ο ΕΣΜΥΕ θέλοντας να συμβάλει προς την κατεύθυνση της ουσιαστικής ταμειακής εξομάλυνσης της ενεργειακής αγοράς, προτείνει τις περαιτέρω κάτωθι άμεσες λύσεις:
1. Άμεση και χωρίς καθυστέρηση μηνιαία καταβολή τουλάχιστον του Μεσοσταθμικού Μεταβλητού Κόστους θερμικών συμβατικών σταθμών (ΜΜΚΘΣΜ) στους παραγωγούς. Πρόκειται για χρήματα που εισέρχονται αυτόματα στον ειδικό Λογαριασμό του ΛΑΓΗΕ, και ως εκ τούτου μπορούν άμεσα να εκταμιεύονται.
2. Άμεση και χωρίς καθυστέρηση μηνιαία καταβολή του ΦΠΑ επί των τιμολογίων, ώστε οι επιχειρήσεις μας να μπορούν να αποδώσουν έγκαιρα τον ΦΠΑ, χωρίς να καταστρέφουν το κεφάλαιο κίνησής τους.
3. Χρηματοοικονομική στήριξη των επενδύσεων.
4. Εξορθολογισμός του μίγματος των τεχνολογιών ΑΠΕ, ώστε να υπάρχει σοβαρή και ισοβαρής ανάπτυξη όλων των τεχνολογιών ΑΠΕ.
5. Πλήρη αποκατάσταση των στρεβλώσεων στον υπολογισμό του ΜΜΚΘΣΜ, ώστε το ΜΜΚΘΣΜ να εκφράζει το πραγματικό κόστος του συστήματος παραγωγής Η.Ε., που σε κάθε περίπτωση είναι πέριξ των 80€-90€/MWh. Έτσι, θα αποδίδεται στον ΛΑΓΗΕ το ορθό κόστος παραγωγής Η.Ε. του συστήματος, και ο ΛΑΓΗΕ θα έχει να αποδώσει μόνο το επιπλέον του ΜΜΚΘΣΜ, ώστε να πληρωθεί πλήρως η FIT. Έτσι, με αυτόν τον «απλό και μαγικό» τρόπο, και χωρίς χαράτσια και άλλες τραγικής εμπνεύσεως ταμειακές λύσεις επί δικαίων και αδίκων, θα μηδενιστεί εύκολα και άκοπα το έλλειμμα του ΛΑΓΗΕ.