Ενεργειακός βρόγχος στη βιομηχανία της Ε.Ε
Η επισήμανση της Ένωσης Ευρωπαϊκών Επιχειρήσεων για τον κίνδυνο απώλειας 52 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας λόγω του υψηλού ενεργειακού κόστους με το οποίο επιβαρύνονται οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες, θέτει τις κυβερνήσεις των χωρών μελών της Ε.Ε αλλά και τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προ των ευθυνών τους.
Γράφει ο Αριστείδης Ζευγίτης
Είναι συγκλονιστική η διαπίστωση ότι οι τιμές ηλεκτρικής ενέργειας είναι τουλάχιστον διπλάσιες από ότι στις ΗΠΑ και τη Ρωσία και κατά 20% υψηλότερες από ότι στην Κίνα.
Πως να υπάρξει συνεπώς ανταγωνιστικότητα…
Η Ένωση ζήτησε από την ηγεσία της Ευρώπης τη λήψη άμεσων αποφάσεων για πολιτικές κατευθύνσεις που πρέπει να δοθούν, την παρακολούθηση σε ετήσια βάση και συγκεκριμένα στα εαρινά συμβούλια κορυφής να γίνεται αποτίμηση των πολιτικών, τη σύσταση στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μόνιμης ομάδας συντονισμού κλπ.Χαρακτηριστικά επισημαίνουν ότι οι τιμές ενέργειας έχουν φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα και ειδικότερα οι τιμές ηλεκτρικής ενέργειας για τη βιομηχανία αυξήθηκαν μεταξύ του 2005 και του 2012, κατά 37% στα μέλη του ΟΟΣΑ από την Ευρώπη, όταν στις ΗΠΑ μειώθηκαν κατά 4%, γεγονός που έχει τεράστιες επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας.
Προβάλλουν μάλιστα και το εφιαλτικό σενάριο ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να χάσει το ένα τρίτο του συνόλου των εξαγωγών της, σε αγαθά η παραγωγή των οποίων απαιτεί μεγάλες ποσότητες ενέργειας, μέχρι το 2035, και αυτό θα σήμαινε απώλειες 52 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας άμεσα ή έμμεσα εξαρτώμενες από τη βιομηχανική παραγωγή.
Αυτό που θέτουν επίσης άμεσα και πρέπει να μελετηθεί και να υπάρξει υπεύθυνη απάντηση είναι ο προβληματισμός των βιομηχάνων για το «πακέτο» μέτρων για την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή με στόχο το 2030. Συγκεκριμένα προτείνουν να μη συνεχιστεί μετά το 2020 η ισχύς των στόχων που έχει θέσει η ΕΕ για τις εκπομπές αερίων, καθώς ο στόχος αυτός δεν είναι οικονομικά εφικτός, με παράλληλη μεταρρύθμιση του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ μετά το 2020, με βελτιώσεις στις ενισχύσεις για την αντιμετώπιση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, ώστε να αποφευχθεί η διαρροή των επενδύσεων.
Το θέμα που θέτουν είναι πραγματικά πολύ σοβαρό, γιατί άπτεται του περιβάλλοντος και θα πρέπει να κινηθεί πολύ προσεκτικά η Ευρωπαϊκή Ένωση για να βρει το κατά πόσο η πολιτική της αυτή δημιουργεί προβλήματα και εάν μπορούν να υπάρξουν διορθωτικές κινήσεις.
Πάντως το σίγουρο είναι ότι με τα σημερινά δεδομένα η ευρωπαική βιομηχανία κινδυνεύει με αφανισμό.Πόσο μάλλον η ελληνική που μαστιζεται και απο μύρια άλλα προβλήματα.
Αναμένεται με ενδιαφέρον η απάντηση της Ε.Ε στις επισημάνσεις των βιομηχάνων.
