Home ΑΠΕ Oι εχθροί του ήλιου

Oι εχθροί του ήλιου

0
0

WindfarmΜήπως μπορεί κανείς να θυμηθεί την ομάδα εργασίας του Ντικ Τσένι, του αντιπροέδρου στην κυβέρνηση Τζορτζ Μπους; Στις απαρχές της θητείας του τελευταίου ο κ. Τσένι είχε δημοσιεύσει έκθεση, την οποία είχαν πολύ χλευάσει, ως έγγραφο, το οποίο συντάχθηκε από και για λογαριασμό των μεγάλων πετρελαϊκών. Και όντως αυτό είχε συμβεί. Η κυβέρνηση έκανε τα αδύνατα δυνατά να αποκρύψει τη διαδικασία, μέσω της οποίας η έκθεση συντάχθηκε, αλλά ο κατάλογος των ανθρώπων που συνάντησε η ομάδα εργασίας διέρρευσε τελικά.

Και αυτοί οι άνθρωποι ήταν αυτοί ακριβώς που θα περίμενε κανείς: στελέχη ενεργειακών ομίλων, με τα οποία οι οικολογικές οργανώσεις θα είχαν ευκαιρία να συναντηθούν και να θέσoυν τα μείζονα ζητήματα, αφότου είχε ουσιαστικά ολοκληρωθεί η έκθεση. Ωστόσο, θα πρέπει να επισημανθεί το εξής: με τα σημερινά δεδομένα των Ρεπουμπλικανών, η έκθεση Τσένι είναι εμπνευσμένη ή μπορεί να θεωρηθεί πως έχει ακόμα και αριστερές αποχρώσεις.

Ενα ολόκληρο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στην προστασία του περιβάλλοντος, ένα άλλο στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Αντιθέτως, οι τελευταίες ομιλίες του Τζεμπ Μπους και του Μάρκο Ρούμπιο -οι οποίοι παραμένουν οι πιθανότεροι για το χρίσμα των υποψηφίων των Ρεπουμπλικανών – ούτε κατά διάνοια ασχολούνται είτε με το ένα είτε με το άλλο θέμα. Οταν δε πρόκειται να αναφερθούν στην πολιτική της ενέργειας, τότε επικεντρώνονται αποκλειστικά στα ορυκτά καύσιμα.

Και αυτό αποτελεί μία αξιοσημείωτη εξέλιξη, επειδή, αν και η μέθοδος της υδραυλικής ρηγμάτωσης (fracking) έχει οδηγήσει σε έκρηξη της παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου των ΗΠΑ, εξακολουθούμε να ζούμε σε μία περίοδο εντυπωσιακής προόδου για την αιολική και την ηλιακή ενέργεια. Γιατί, λοιπόν, η δεξιά έχει καταστεί τόσο εχθρική απέναντι σε τεχνολογίες, οι οποίες ολοένα και περισσότερο φαίνεται ότι αποτελούν την τάση του μέλλοντος;

Η αιολική και η ηλιακή ενέργεια θεωρούνταν ως μία πιο εναλλακτική και «χίπικη» προσέγγιση για το μέλλον της ενέργειας και όχι και τόσο σοβαρή. Πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να έχουν την ίδια αντίληψη. Το κόστος παραγωγής της αιολικής ενέργειας έχει μειωθεί δραστικά σχεδόν κατά 30% τα τελευταία πέντε χρόνια, σύμφωνα με τη Διεθνή Υπηρεσία Ενέργειας.

Τα φωτοβολταϊκά συστήματα, επίσης, έχουν χαμηλότερο κόστος πλέον και είναι αποδοτικότερα σε εντυπωσιακό βαθμό, χάρις στην πρόοδο των μικροεπεξεργαστών. Πέραν τούτου, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας έχουν αναδειχθεί σε αυτόνομες επιχειρηματικές δραστηριότητες, απασχολώντας εκατοντάδες χιλιάδες άτομα στις ΗΠΑ. Η απασχόληση στα φωτοβολταϊκά υπερβαίνει εκείνην στον γαιάνθρακα. Οπότε, ίσως περίμενε κανείς ο κ. Ρούμπιο, ο οποίος «θέλει να αποδεσμεύει τις ενεργειακές δυνατότητές μας» και ο κ.Μπους, ο οποίος θέλει να «εξαπολύσει την ενεργειακή επανάσταση» να υιοθετήσουν την αιολική και την ηλιακή ενέργεια ως κινητήριους μοχλούς απασχόλησης και ανάπτυξης. Εν μέρει η απάντηση έχει να κάνει με το ότι στο μυαλό πολλών ανθρώπων η ανανεώσιμη ενέργεια συνδέεται με τις προσπάθειες περιορισμού της κλιματικής αλλαγής και η άρνηση της κλιματικής αλλαγής έχει γίνει βασικό κομμάτι της ταυτότητας των Συντηρητικών.

Η αλήθεια είναι ότι η κλιματική αλλαγή δεν είναι το μοναδικό τίμημα της καύσης ορυκτών καυσίμων και ότι οι ρύποι, που παράγονται από τη διαδικασία αυτή, προκαλούν τεράστια και μετρήσιμη ζημία. Τα ανωτέρω είναι και οι μείζονες λόγοι να υποστηρίξει κανείς τις εναλλακτικές πηγές ενέργειας. Πέραν τούτου, αυτές οι εναλλακτικές πηγές πλησιάζουν να γίνουν ανταγωνιστικότερες σε επίπεδο κόστους, ακόμα και χωρίς να υπάρχουν ειδικά οικονομικά κίνητρα. Ας μην ξεχνάμε, ότι επί μακρόν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο επιδοτούνται μέσω φοροαπαλλαγών. Πέραν τούτου, συνήθως λέγαμε ότι οι Ρεπουμπλικανοί είναι το κόμμα των μεγάλων πετρελαϊκών, αλλά σήμερα θα ήταν ακριβέστερο να πούμε πως είναι το κόμμα της παλαιάς μορφής ενέργειας.

Του Paul Krugman, Πηγή: Η Καθημερινή

tags: