Home Ηλεκτρισμός ΔΕΗ: Γενική Συνέλευση στο χείλος του οικονομικού αδιέξοδου;
ΔΕΗ: Γενική Συνέλευση στο χείλος του οικονομικού αδιέξοδου;

ΔΕΗ: Γενική Συνέλευση στο χείλος του οικονομικού αδιέξοδου;

0
0

deiΤον Μάιο του 2015, από το βήμα του συνεδρίου του Economist, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ, κ. Εμμανουήλ Παναγιωτάκης, μιλούσε για αισιοδοξία για το μέλλον της επιχείρησης, η οποία υποτίθεται ότι απέρρεε τόσο από την εκφρασμένη βούληση της κυβέρνησης να τη στηρίξει σαν αναπτυξιακό μοχλό της χώρας, όσο και από τις αναμφισβήτητες δυνατότητες της επιχείρησης και των ανθρώπων της.

Έναν περίπου χρόνο αργότερα, και συγκεκριμένα στις 23 Ιουνίου, στο νέο συνέδριο του Economist η ομιλία του είχε εντελώς διαφορετικό τόνο, αφού έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο η εταιρεία να δεχθεί καίριο πλήγμα με την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, με ανυπολόγιστες συνέπειες για την εθνική οικονομία. Μάλιστα, φρόντισε να «υπενθυμίσει» τα λόγια κάποιου σημαίνοντα παράγοντα των θεσμών, σύμφωνα με τον οποίο οι χώρες δεν χρεοκοπούν μόνο από τις τράπεζες αλλά και από την ενέργεια…

Ζημιογόνο το 2015

Στη γενική συνέλευση της επιχείρησης, στις 30 Ιουνίου, είναι βέβαιο πως θα περιγραφεί ό,τι συνέβη στους περίπου 13 μήνες που μεσολάβησαν, όπως ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές συνέχισαν να αυξάνονται, φθάνοντας επισήμως τα 2,36 δισεκατομμύρια ευρώ. Επιπλέον, στο ίδιο χρονικό διάστημα, το πρόβλημα ρευστότητας οξύνθηκε ακόμη περισσότερο. Ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με πληροφορίες από την αγορά, η επιχείρηση τον τελευταίο καιρό να καθυστερεί τις πληρωμές των συμβάσεων, για πρώτη φορά στην ιστορία της.

Παράλληλα, το 2015 έκλεισε με ζημίες 102,5 εκατ. ευρώ, έναντι κερδών 91,3 εκατ. ευρώ το 2014. Μάλιστα, η αρνητική κατάσταση δεν αποσοβήθηκε από τη σημαντικά μειωμένη τιμή που είχαν τα καύσιμα πέρυσι. Κάτι που κάνει αρκετούς αναλυτές να υποστηρίζουν πως, αν ο «μαύρος χρυσός» δεν είχε αγγίξει ιστορικά χαμηλά το 2015, τότε η εταιρεία θα είχε ήδη βρεθεί σε οικονομικό αδιέξοδο.

Άμοιρη ευθυνών η διοίκηση;

Πού πρέπει να αποδοθούν ευθύνες για αυτή την κατάσταση; Από την πλευρά των μετόχων, απαντήσεις αναμένεται να δοθούν στη γενική συνέλευση. Όσον αφορά πάντως τον κ. Παναγιωτάκη, οι έως σήμερα δηλώσεις του δείχνουν πως οι υπαίτιοι πρέπει να αναζητηθούν οπουδήποτε αλλού, εκτός από τη διοίκηση της επιχείρησης. Ξεκινώντας κατ’ αρχάς, στις δογματικές απαιτήσεις των δανειστών, είτε για τον τρόπο απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας είτε για την ιδιοκτησιακή απόσχιση του ΑΔΜΗΕ. Με βάση τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της ΔΕΗ, συνυπαίτιες είναι και οι κυβερνήσεις τουλάχιστον των τελευταίων ετών, οι οποίες ασκούσαν (και ασκούν) κοινωνική και νησιώτικη πολιτική εις βάρος της επιχείρησης.

Ακόμη όμως κι αν ευσταθούν τα παραπάνω επιχειρήματα, δεν είναι δυνατόν να δεχθεί κανείς πως στο κάδρο των ευθυνών δεν εντάσσονται και οι άνθρωποι που βρίσκονται τα τελευταία χρόνια στο «τιμόνι» της επιχείρησης. Έτσι, αν και ο κ. Παναγιωτάκης στη φετινή ομιλία του στον Economist δεν παρέλειψε να αναφερθεί στους «συνήθεις υπόπτους» για τον οικονομικό εκτροχιασμό, δηλαδή τους δανειστές και την κυβέρνηση, «ξέχασε» να μιλήσει για την «ολική επαναφορά της ΔΕΗ στην εταιρική λειτουργία με τις αρχές της εταιρικής διακυβέρνησης», που ο ίδιος είχε εξαγγείλει έναν χρόνο νωρίτερα, χωρίς ωστόσο να την υλοποιήσει…

Καθυστερημένη «απάντηση»

Αν είχε γίνει αυτή η «ολική επαναφορά», τότε η διοίκηση της ΔΕΗ θα είχε προχωρήσει εδώ και καιρό σε κινήσεις για τη συγκράτηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών, στις οποίες οφείλεται το μειωμένο έως ανεπαρκές cash flow. Ειδάλλως, πόσο πετυχημένοι μπορεί να θεωρούνται οι άνθρωποι που ηγούνται μιας επιχείρησης, όταν παρακολουθούν άπραγοι τους κακοπληρωτές να εκτινάσσονται στους πάνω από 2 εκατομμύρια ενεργούς πελάτες, και τα χρέη των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων να αυξάνονται στα 1,750 δισεκατομμύρια ευρώ;

Ουσιαστικά, η πρώτη απάντηση στην «έκρηξη» των οφειλών ήρθε στα τέλη Μαρτίου, με το νέο και ευνοϊκότερο πρόγραμμα διακανονισμών, το οποίο όμως όχι μόνο καθυστέρησε να υλοποιηθεί, αλλά φαίνεται πως τουλάχιστον προς το παρόν δεν έχει αποτέλεσμα. Κι αυτό γιατί, σύμφωνα με κύκλους της επιχείρησης, τα χρέη δεν έχουν σταματήσει να αυξάνονται, παρουσιάζοντας τον Μάιο για παράδειγμα άνοδο της τάξης των 80-85 εκατ. ευρώ.

Παράλληλα, αν είχε η εταιρεία θα είχε πιο σθεναρή στάση απέναντι στο κράτος και τις οφειλές του, οι οποίες φθάνουν τα 260 εκατομμύρια και θα ήταν μια σημαντική «ανάσα» ρευστότητας. Αντίθετα, αντί να γίνει αυτό, μέχρι και σήμερα ο πρόεδρος της ΔΕΗ συνεχίζει να «υπενθυμίζει» πως θα πρέπει να επιστραφούν στην εταιρεία περίπου 600 εκατομμύρια ευρώ από τις Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας, χωρίς να διευκρινίζει πώς θα τα διεκδικήσει.

Η απόσχιση του ΑΔΜΗΕ

Όμως, εξίσου ασαφής είναι και οι δηλώσεις του για τα χρήματα που θα λάβει η ΔΕΗ για τον ΑΔΜΗΕ, απλώς σημειώνοντας ότι «θα πρέπει να διασφαλισθεί, όπως δήλωσε και ο αρμόδιος υπουργός, πλήρως η κατά το 100% αποζημίωση της ΔΕΗ». Ωστόσο, τη στιγμή που η απώλεια του διαχειριστή των δικτύων μεταφοράς θα στερήσει σε ετήσια βάση την εταιρεία από λειτουργικά κέρδη 150-200 εκατομμυρίων ευρώ προ φόρων, έχει φροντίσει έως σήμερα να μην κάνει καμία συγκεκριμένη αναφορά στο ύψος του ποσού που θα σήμαινε αυτή η «100% αποζημίωση».

Παρ’ όλα αυτά, όσον αφορά τον ΑΔΜΗΕ, η γενική συνέλευση των μετόχων της εταιρείας την προσεχή Πέμπτη, θα πρέπει να πάρει τις πρώτες αποφάσεις για την απόσχιση του διαχειριστή. Έτσι, οι μέτοχοι θα πρέπει να αποφασίσουν τη μεταβίβαση τουλάχιστον του 25% των μετοχών του ΑΔΜΗΕ στην εταιρεία που θα συσταθεί γι’ αυτό τον σκοπό, όπως επίσης και την πώληση ενός ακόμη 20% σε στρατηγικό επενδυτή.

Δημοπρασίες ΝΟΜΕ

Ανεξάρτητα από το «αγκάθι» του ΑΔΜΗΕ, η διοίκηση χρεώνεται από αναλυτές το γεγονός ότι δεν προετοίμασε έγκαιρα για τα νέα δεδομένα που φέρνει η υποχρεωτική μείωση των μεριδίων της εταιρείας κάτω από 50% μέχρι το 2020. Κι αυτό παρόλο που ο κ. Παναγιωτάκης έχει επανειλημμένα αναφερθεί στο παρελθόν στην πιθανότητα, μετά την απελευθέρωση, η ΔΕΗ να «μείνει» σχεδόν αποκλειστικά με τους κακοπληρωτές και τους καταναλωτές ειδικών τιμολογίων, όπως τους αγρότες.

Έτσι, τη στιγμή που η εταιρεία ήδη χάνει σε μηνιαία βάση το 1% του πελατολογίου της, ο κίνδυνος να απολέσει κυρίως τους συνεπείς πελάτες της, οι οποίοι θα στραφούν στους εναλλακτικούς παρόχους, «αφύπνισε» την εταιρεία  μόλις στις αρχές Ιουνίου, όταν αποφάσισε την παροχή έκπτωσης 15% τόσο σε όσους καταβάλλουν εμπρόθεσμα τους λογαριασμούς τους, όσο και σε εκείνους που έχουν προχωρήσει σε ρύθμιση των οφειλών τους και τηρούν τον διακανονισμό.

Πώληση 400.000 πελατών

Για τον ίδιο σκοπό, πριν από λίγες ημέρες, ανακοίνωσε πως τον Σεπτέμβριο θα ιδρύσει μία θυγατρική εταιρεία προμήθειας με 400.000 πελάτες, την οποία θα πουλήσει σε όποιον ιδιώτη πλειοδοτήσει στον διαγωνισμό που θα προκηρύξει. Η θυγατρική εταιρεία θα έχει εγγυημένες για ένα διάστημα τιμές χονδρικής, ενώ οι 400.000 πελάτες θα προέλθουν από όλες τις κατηγορίες καταναλωτών που εξυπηρετεί η Δημόσια Επιχείρηση, ακόμη και κακοπληρωτές, ώστε η απώλεια των μεριδίων να ισοκατανεμηθεί σε όλο το πελατολόγιο.

Αν και η επιτυχία των δύο κινήσεων θα κριθεί στην πράξη, παράγοντες της αγοράς αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα που θα έχει η έκπτωση, με δεδομένο πως από τον Σεπτέμβριο και την έναρξη των δημοπρασιών NOME οι εναλλακτικοί πάροχοι θα μπορούν να προσφέρουν πολύ πιο ελκυστικά τιμολόγια από τη ΔΕΗ. Ο ίδιος λόγος βρίσκεται πίσω από την επιφυλακτικότητα και για την πώληση του πελατολογίου, αφού οποιοσδήποτε ανταγωνιστής θα μπορεί να το διεκδικήσει από τη Δημόσια Επιχείρηση χωρίς να το αγοράσει, μέσα από τις προσφορές του.

Η ώρα της αλήθειας

Όποια κι αν είναι η έκβαση των παραπάνω σχεδίων, το βέβαιο είναι πως η ώρα της αλήθειας για τη Δημόσια Επιχείρηση θα έρθει το 2017, όταν λήγει και το εταιρικό ευρωομόλογο ύψους 200 εκατομμυρίων ευρώ που πρέπει να αποπληρώσει. Αν μέχρι τότε δεν έχουν βελτιωθεί τα δεδομένα, οι πιο απαισιόδοξοι αναλυτές εκτιμούν πως η εταιρεία θα βρεθεί σε οικονομικό αδιέξοδο.

 

tags: