Home Ηλεκτρισμός Απειλή κατάρρευσης της αγοράς από “μεταρρυθμίσεις” χωρίς αντίκρισμα και παράλογες εμμονές
Απειλή κατάρρευσης της αγοράς από “μεταρρυθμίσεις” χωρίς αντίκρισμα και παράλογες εμμονές

Απειλή κατάρρευσης της αγοράς από “μεταρρυθμίσεις” χωρίς αντίκρισμα και παράλογες εμμονές

0
0

Η ελληνική οικονομία χρειάζεται μια νέα ενεργειακή πολιτική, η οποία να  συνθέτει τους στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης, της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων. Είναι σαφές ότι οι ελληνικές αγορές ενέργειας χρειάζονται δομικές μεταρρυθμίσεις ευρείας κλίμακας, προκειμένου να ευθυγραμμιστούν με τους στόχους και τις βασικές κατευθύνσεις της Ενεργειακής Ένωσης και να εξασφαλίζουν συνθήκες αποτελεσματικού ανταγωνισμού.

Στο πλαίσιο του μνημονίου  και του μοντέλου στόχου (target model) έχει δρομολογηθεί πλήθος μεταρρυθμίσεων, με υποτιθέμενο στόχο τη δημιουργία ανταγωνισμού στην  αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.

Τα μέτρα όμως που προωθούνται σε πρώτη προτεραιότητα από τα τεχνικά κλιμάκια της Τρόικα  (ίδε προαπαιτούμενα στη 2η αξιολόγηση) δεν  είναι βέβαιο ότι θα δημιουργήσουν ανταγωνισμό στις αγορές ενέργειας(στην πραγματικότητα πρόκειται για μεταβατικές διατάξεις). Αντίθετα  η πιο βασική μεταρρύθμιση στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, ήτοι τη προσαρμογή της στο μοντέλο στόχο παραπέμπεται για τις καλένδες και στη συμφωνία με τους δανειστές μπαίνουν απλά κάποιες ημερομηνίες, που όλοι ξέρουμε ότι δεν θα τηρηθούν.

Δυστυχώς για μια ακόμη φορά η λειτουργία μιας αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, που να έχει τις προϋποθέσεις ανάπτυξης ελεύθερου ανταγωνισμού, μετατίθεται χρονικά για το 2018-2020.

Στην ουσία αυτό για τη βιομηχανία σημαίνει ότι μέχρι τότε δεν θα είναι δυνατή η υπογραφή διμερών συμβολαίων ούτε η πρόσβαση σε προθεσμιακά προϊόντα, ούτε καν η απευθείας εισαγωγή γεγονός που αποτελεί εμπόδιο για την προσέλκυση επενδύσεων. Οι βιομηχανίες στην Ελλάδα μένουν δέσμιες του σημερινού μοντέλου αγοράς , της υποχρεωτικής ημερήσιας αγοράς ( compulsory pool) , ενώ την ίδια στιγμή οι ανταγωνιστές της δραστηριοποιούνται σε αγορές πλήρως ανταγωνιστικές. Είναι διαπίστωση μας ότι η πολιτική των τεχνικών κλιμακίων περιορίζεται στο να στηριχθούν συγκεκριμένοι παίκτες ως ανταγωνιστές της ΔΕΗ (δημιουργία ολιγοπωλίων).

Σε κάθε περίπτωση τα όποια μέτρα αποφασίστηκαν δεν συνοδεύτηκαν από την απαραίτητη μελέτη επιπτώσεων στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και ιδιαίτερα στη βιομηχανία. Στο πλαίσιο αυτό βλέπουμε ότι όλη η πίεση των τεχνικών κλιμακίων έχει εντοπιστεί στην βίαιη μείωση του μεριδίου της ΔΕΗ στη λιανική αγορά στο επίπεδο του 50% έως το 2019 μέσω των δημοπρασιών ηλεκτρικής ενέργειας (προθεσμιακό προϊόν με φυσική παράδοση) λιγνιτικής παραγωγής σε τιμή κάτω της τιμής αγοράς σε ποσοστό που σχεδόν θα φθάσει στο σύνολο της παραγόμενης λιγνιτικής παραγωγής της.

Την ίδια στιγμή το βιομηχανικό φορτίο, στην ουσία, αποκλείστηκε από την διεκδίκηση μεριδίου σε αυτές τις δημοπρασίες με την δικαιολογία ότι το όποιο όφελος από αυτό το ρυθμιστικό μέτρο πρέπει να περιοριστεί στους “πραγματικούς” ανταγωνιστές της ΔΕΗ.

Και προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα εάν αυτή η βίαιη μείωση του μεριδίου αγοράς της ΔΕΗ θα δημιουργήσει ανταγωνισμό στην αγορά ή απλά οι ανταγωνιστές της ΔΕΗ θα έχουν εύκολα κέρδη και η ΔΕΗ θα κινδυνεύσει με κατάρρευση; Εκτός εάν αυτό είναι το επιδιωκόμενο. Μια αποδυναμωμένη ΔΕΗ δύσκολα θα διατηρήσει τον έλεγχο στις σύγχρονες μονάδες παραγωγής  της συμπεριλαμβανομένων και των Υδροηλεκτρικών σταθμών της.

Τα τεχνικά κλιμάκια εκμεταλλευόμενα συγκεκριμένες ιδεολογικές εμμονές πετύχαν με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια. Δηλαδή κέρδη από το πουθενά στους ανταγωνιστές της ΔΕΗ και αδυναμία της ΔΕΗ να προχωρήσει το επενδυτικό της πλάνο στην καλύτερη περίπτωση.

Πως αλήθεια διασφαλίζεται ότι οι ανταγωνιστές προμηθευτές της ΔΕΗ θα διατηρήσουν το μερίδιο τους στην αγορά μετά το 2019 και δεν θα αποχωρήσουν από την αγορά έχοντας όμως αποκομίσει ένα μεγάλο οικονομικό όφελος ;

Ποιό θα είναι το πραγματικό όφελος για την πραγματική οικονομία με το τέλος ισχύος του μέτρου; Ποια θα είναι η μείωση τιμής για τον τελικό καταναλωτή;

Φοβούμαστε ότι το μέτρο των δημοπρασιών ΝΟΜΕ  θα καταλήξει απλά στη δημιουργία συνθηκών κερδοσκοπίας υπέρ ορισμένων παικτών της αγοράς.

Ως ΕΒΙΚΕΝ επιμένουμε. Η βιομηχανία αντιλαμβανόμενη τη δυσκολία στη διαπραγμάτευση και μη δυνάμενη να αντιληφθεί τον ρόλο των τεχνικών κλιμακίων, προχωρεί  σε σειρά  ενεργειών στα όργανα της ΕΕ, με σκοπό να επισημάνει τα κενά στις υφιστάμενες δομές της αγοράς καθώς και τα πρόσθετα μέτρα που απαιτούνται για τη διαμόρφωση ενός πλαισίου το οποίο εξασφαλίζει ισότιμους όρους πρόσβασης και ανταγωνισμού σε μία πραγματικά ελεύθερη και ανοιχτή αγορά ενέργειας.

Το διακύβευμα είναι η ίδια η έξοδος της χώρας από την ύφεση, για την επίτευξη της οποίας η διατήρηση και ενίσχυση του βιομηχανικού ιστού μέσω της μείωσης του ενεργειακού κόστους – και όχι μόνο – αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση.

* Ο κ. Αντώνης Κοντολέων είναι μέλος Δ.Σ. της Ένωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας

Πηγή: Αυγή