Home Ενεργειακές επισημάνσεις Η ΕΒΙΚΕΝ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το Μόνιμο Μηχανισμό Επάρκειας Ισχύος
Η ΕΒΙΚΕΝ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το Μόνιμο Μηχανισμό Επάρκειας Ισχύος

Η ΕΒΙΚΕΝ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το Μόνιμο Μηχανισμό Επάρκειας Ισχύος

0
0

Στα 400 εκατ. ευρώ ετησίως για 10 χρόνια εκτιμάται από τους παράγοντες της βιομηχανίας ότι θα ανέρχεται το κόστος για την αγορά ηλεκτρισμού από την εφαρμογή του προτεινόμενου Μόνιμου Μηχανισμού Επάρκειας Ισχύος.

Της Φαίδρας Μαυρογιώργη (faidra@energyin.gr)

Η Ένωση Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας με επιστολή της προς τον υπουργό Περιβάλλοντος – Ενέργειας Γιώργο Σταθάκη, με κοινοποίηση στον αναπληρωτή υπουργό Βιομηχανίας Στέργιο Πιτσιόρλα και τον πρόεδρο της ΡΑΕ Νίκο Μπουλαξή, στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης για τον Μόνιμο Μηχανισμό, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου καθώς η αύξηση του κόστους ηλεκτρισμού στην προμήθεια θα δυσκολέψει το άνοιγμα της αγοράς, και ζητά την ισότιμη συμμετοχή της ζήτησης στον Μόνιμο Μηχανισμό και παράταση του μέτρου της διακοψιμότητας μέχρι να τεθεί σε πλήρη λειτουργία η αγορά στο πλαίσιο του Target Model.

Οι μεγάλες βιομηχανίες εκτιμούν πως το επιπλέον κόστος για την αγορά ηλεκτρισμού από την εφαρμογή του προτεινόμενου Μόνιμου Μηχανισμού Επάρκειας Ισχύος ανέρχεται σε 400 εκατ. ευρώ ετησίως για 10 χρόνια, ένα πόσο που όπως τονίζεται στην επιστολή είναι εξαιρετικά υψηλό και δύσκολο να απορροφηθεί.

Πιο συγκεκριμένα στην επιστολή αναφέρεται «ο μηχανισμός δεν απαντά στα πραγματικά προβλήματα και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η αγορά» και επισημαίνεται ότι πριν προκριθεί ένας μηχανισμός που «θα δεσμεύει την αγορά με ένα τόσο μεγάλο κόστος της τάξης των 400 εκατ. ευρώ ετησίως και για τόσο μεγάλη χρονική διάρκεια (10 έτη)». Η ένωση ζητά να υπάρξει σχετική τεκμηρίωση για την αναγκαιότητά του και σαφής περιγραφή του προβλήματος, αλλά και των εναλλακτικών λύσεων.

Επίσης, στην επιστολή αναφέρεται, ότι πρέπει μέσα στο 2019 να λειτουργήσουν οι νέες αγορές ηλεκτρισμού και ιδιαίτερα η αγορά εξισορρόπησης, η οποία θα λύσει το πρόβλημα της μη ανάκτησης του σταθερού κόστους των μονάδων παραγωγής από την αγορά μέσω της αμοιβής των υπηρεσιών εφεδρείας.