Νέο ευνοϊκό πλαίσιο για τα οικιακά φωτοβολταϊκά

Της Χριστίνας Κοτσώνη.

Σε διάστημα από 5 έως 7 χρόνια για τους οικιακούς καταναλωτές και 3,6 – 4,5 χρόνια για τους επαγγελματίες γίνεται η απόσβεση της επένδυσης για εγκατάσταση φωτοβολταϊκού συστήματος με το νέο σχήμα της αυτοκατανάλωσης (net billing) που αντικαθιστά τον ενεργειακό συμψηφισμό (net metering) σύμφωνα με ανάλυση του Συνδέσμου Εταιριών Φωτοβολταϊκών (ΣΕΦ).

Ο ΣΕΦ αναλύοντας τα δεδομένα, που προκύπτουν, για το νέο πλαίσιο τα παρουσίασε σε αναλυτικό οδηγό, που περιλαμβάνει το θεσμικό πλαίσιο αλλά και τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουν όσοι ενδιαφέρονται για την αυτοπαραγωγή ενέργειας.

Η ανάλυση του ΣΕΦ λαμβάνει υπόψη το ενδεικτικό κόστος εγκατάστασης ενός οικιακού φωτοβολταϊκού με ή χωρίς μπαταρία (περί τις 16.000 ευρώ και 8.500 ευρώ αντίστοιχα) και το όφελος που προκύπτει κυρίως από την αποφυγή της δαπάνης αγοράς ρεύματος, κατά τις ώρες που παράγει το οικιακό φωτοβολταϊκό, αλλά και από τις φοροαπαλλαγές που έχουν θεσπιστεί για την εγκατάσταση τέτοιων συστημάτων και, γενικότερα, για δαπάνες κτιριακής αναβάθμισης.

Και στις δύο περιπτώσεις το όφελος μεγιστοποιείται όταν η ενεργειακή κατανάλωση του νοικοκυριού είναι σημαντική και το εισόδημα επαρκές, ώστε να είναι υψηλή η φοροαπαλλαγή.

Η βασική διαφορά του net billing από το net metering που ίσχυε ως τώρα είναι ότι η ενέργεια που παράγεται καταναλώνεται την ίδια στιγμή και αν υπάρχει πλεόνασμα διατίθεται στο δίκτυο στην τιμή της αγοράς. Είναι πιθανότερο να υπάρχουν πλεονάσματα παραγωγής, από φωτοβολταϊκά,  τις ώρες που αυτή μεγιστοποιείται. Κατά κανόνα, λοιπόν, οι τιμές αγοράς τις ώρες εκείνες είναι πολύ χαμηλές ή και μηδενικές. Tο net billing βοηθάει ιδιαίτερα καταναλωτές που μεγιστοποιούν την κατανάλωση καλοκαίρια και μεσημεριανές ώρες. Σε αντίθετη περίπτωση αν η κατανάλωση μεγιστοποιείται βράδυ ή χειμώνα η πλεονάζουσα ενέργεια που εγχέεται στο δίκτυο θα είναι μεγάλη και οι αποζημιώσεις με το σχήμα του net billing θα είναι μικρές. Σε αυτές τις περιπτώσεις κρίνεται αναγκαία η προσθήκη μπαταρίας.

Αντίθετα, με το net metering ο παραγωγός «αποθήκευε» στο δίκτυο την υπερβάλλουσα παραγωγή και ο συμψηφισμός αγορών – πωλήσεων γινόταν σε ορίζοντα τριετίας.