Χωρίς ανάπτυξη το φυσικό αέριο
Η χρήση του φυσικού αερίου στη χώρα μας δεν βρίσκεται στα καλύτερα της. Όπως διαβάζουμε, μειωμένο σε ύψος και χωρίς να δημιουργεί προοπτικές περαιτέρω διείσδυσης του φυσικού αερίου στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας είναι το δεκαετές αναπτυξιακό πρόγραμμα του ΔΕΣΦΑ, το οποίο δόθηκε σε δημόσια διαβούλευση πρόσφατα.
Γράφει ο Αριστείδης Ζευγίτης
Είναι προφανώς αποτέλεσμα της μειωμένης ζήτησης του λόγω ύφεσης και οικονομικής κρίσης, αλλά και λόγω της αυξημένης φορολόγησης του τα τελευταία χρόνια που επιβάρυνε σημαντικά το κόστος του.
Σημαντική εξέλιξη στο νέο 10ετές είναι ότι o ΔΕΣΦΑ προχώρησε στην απένταξη του χερσαίου τμήματος του ελληνοϊταλικού αγωγού (ITGI) στο σκέλος Κομοτηνή – Θεσπρωτία, καθώς πλέον ως αγωγός του Νότιου Διαδρόμου επελέγη ο ΤΑΡ, οπότε δεν υφίσταται λόγος να διατηρείται ο ελληνοιταϊκός ακόμη και ως δυνητική προοπτική.
Έτσι λοιπόν για την επόμενη δεκαετία το αναπτυξιακό – επενδυτικό πρόγραμμα του ΔΕΣΦΑ διαμορφώνεται σε 422 εκατομμύρια ευρώ, όπου στο ποσό αυτό περιλαμβάνονται έργα που είτε βρίσκονται στη φάση της ολοκλήρωσής τους, όπως ο αγωγός Κόρινθος – Μεγαλόπολη (110 εκατομμύρια ευρώ) είτε άρχισαν να κατασκευάζονται, όπως η αναβάθμιση του τερματικού υγροποιημένου αερίου της Ρεβυθούσας (156 εκατομμύρια ευρώ).
Επίσης, περιλαμβάνονται και έργα των οποίων η υλοποίηση δεν είναι δεδομένη και θα εξαρτηθεί από παράγοντες που δεν καθορίζει ο ΔΕΣΦΑ, όπως είναι η διαμόρφωση της ζήτησης φυσικού αερίου στο μέλλον, ή η οικονομική επιβίωση παραγωγικών μονάδων. Στην πρώτη περίπτωση ανήκουν ο σταθμός συμπίεσης Κήπων Έβρου και οι μετρητικοί σταθμοί Κομοτηνής και Νέας Μεσημβρίας (85 εκατ.) και στη δεύτερη ο αγωγός προς Λάρυμνα – ΛΑΡΚΟ (17,5 εκατ.).
Στην ουσία, οι πραγματικά νέες επενδύσεις του δεκαετούς υπολογίζεται να φθάσουν τα 54 εκατομμύρια ευρώ και αφορούν κυρίως συμπληρωματικά μικρά έργα αναβάθμισης ή εκσυγχρονισμού σε ήδη λειτουργούσες διασυνδέσεις με σημεία κατανάλωσης.
Άλλο ένα δυσμενές στοιχείο είναι ότι στο νέο πρόγραμμα δεν γίνεται αναφορά σε ενδεχόμενο δημιουργίας νέων υποδομών οι οποίες θα δημιουργούσαν προοπτικές επέκτασης της χρήσης του φυσικού αερίου και απεξάρτησης από τα υγρά καύσιμα, όπως για την τροφοδοσία με υγροποιημένο αέριο (LNG) «μικροδυκτίων» που δεν είναι συνδεδεμένα με το σύστημα (νησιά, χερσαίες περιοχές) με πλοία ή με οχήματα, και για την τροφοδοσία με LNG εμπορικών πλοίων.
Ελπίζουμε αυτό να μη σημαίνει απαισιοδοξία για το χρόνο ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας…
