Home Θεσμικοί φορείς Ομιλία Μανιάτη στην Ολομέλεια της Βουλής

Ομιλία Μανιάτη στην Ολομέλεια της Βουλής

0
0

Ομιλία Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννη Μανιάτη στην Ολομέλεια της Βουλής, κατά τη συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση.


maniatis vouliΚυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθώ τις τελευταίες τρεις ώρες σε αυτή την αίθουσα την αμηχανία της Αντιπολίτευσης, και κυρίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, να αρθρώσει έναν προγραμματικό λόγο.


Και το λέω αυτό, γιατί η ψήφος εμπιστοσύνης είναι ένα νόμισμα με δύο όψεις. Από τη μία, η Κυβέρνηση πρέπει να πείσει το Εθνικό Κοινοβούλιο και μέσω των εκπροσώπων του λαού τον ίδιο το λαό ότι ορθά πράττει. Και από την άλλη, η Αντιπολίτευση πρέπει να πείσει όχι ότι η Κυβέρνηση δεν πράττει σωστά, αλλά ότι η ίδια έχει εναλλακτικό λόγο και άρα έχει εναλλακτική πρόταση για το αύριο και το μέλλον του τόπου.


Έχει μεγάλη σημασία να αναρωτηθεί κανείς ποιες προτάσεις συγκεκριμένες, διαφορετικές από αυτές που κατατίθενται από τους Βουλευτές της Συμπολίτευσης, έχουν ακουστεί μέχρι σήμερα.


Γιατί τώρα η ψήφος εμπιστοσύνης;
Μα, συνάδελφοι, είναι προφανές γιατί τώρα. Γιατί μετά από τέσσερα χρόνια θυσιών, είμαστε στην πιο κρίσιμη ιστορική στιγμή, όπου η χώρα θα πρέπει να διαπραγματευτεί το χρέος της.
Και δεν αντιλαμβάνομαι πώς έχει νόημα ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ή κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να μιλούν περί σκισίματος των μνημονίων, περί απόσυρσης του χρέους, περί μονομερούς διαγραφής κοκ. -λόγια κενά περιεχομένου- και να μην έχει νόημα η Κυβέρνηση να ζητήσει την επιβεβαίωση από το Εθνικό Κοινοβούλιο.
Θα σας πω κάτι που το πιστεύω βαθιά. Αποτελεί ύβρη για τη δημοκρατία, όταν πρέπει η θητεία μιας Βουλής να διαρκεί τέσσερα χρόνια, στη μέση της, στα δύο χρόνια, επειδή έγινε μια εκλογική αναμέτρηση για άλλους σκοπούς, μη εθνικούς, είτε είναι οι ευρωεκλογές είτε είναι οι αυτοδιοικητικές εκλογές είτε είναι ακόμη και δημοσκοπήσεις, να ισχυρίζεται ένα κόμμα ότι η Βουλή είναι μη νομιμοποιημένη.


Και ποιο κόμμα; Το κόμμα που στις ευρωεκλογές -όπου η ψήφος είναι πολύ πιο χαλαρή απ’ ό,τι στις εθνικές εκλογές- πήρε 26%. Σοβαρά; Αυτό σημαίνει ότι η κυβερνητική πλειοψηφία είναι απονομιμοποιημένη; Από πού προκύπτει αυτή η ερμηνεία του Συντάγματος; Και πώς αυτό αρμόζει με μια ηθική της Αριστεράς; Δεν το αντιλαμβάνομαι αυτό.


Εδώ, λοιπόν, θα κληθούμε όλοι να απαντήσουμε στο μεγάλο ερώτημα. Υπάρχει εναλλακτικός δρόμος; Με άλλα λόγια, υπάρχει άλλος δρόμος για να παραχθεί δημόσιος πλούτος και να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας; Γιατί όλο το διακύβευμα είναι αυτό. Δεν είναι οι απίστευτες φλυαρίες που ακούει ο ελληνικός λαός στα τηλεπαράθυρα. Δεν είναι η περιγραφή και οι αφηγήσεις μιας πράγματι δύσκολης κατάστασης. Αυτό που θέλει ο λαός να ακούσει από όλους μας είναι η πρόταση εξόδου από την κρίση.


Και η πρόταση της Κυβέρνησης έχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Μιλά για την άμεση διαπραγμάτευση τώρα, την έξοδο από το μνημόνιο και την διατήρηση με θεσμικό τρόπο της ισορροπίας και της σταθερότητας στη χώρα.
Έναντι αυτού, τι προτείνετε; Προτείνετε να πάμε σε εκλογές τώρα, στην πιο κρίσιμη στιγμή; Δεν θα σας αναφέρω άλλα νούμερα, θα σας αναφέρω έναν ανθρώπινο αριθμό που απαντά στο μεγάλο στοίχημα της ελληνικής κοινωνίας, που είναι οι 1.500.000 ανέργοι. Για πρώτη φορά, τον Ιούλιο του 2014, σε σχέση με τον Ιούλιο του 2013, είχαμε 70 χιλιάδες λιγότερους άνεργους. Για πρώτη φορά τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια μειώθηκε η ανεργία. Ελάχιστα; Ναι. Αλλά η στροφή έγινε. Δεν έχει νόημα να το συζητήσουμε αυτό;
Και να συζητήσουμε και κάτι άλλο. Ανήκω στην Κοινοβουλευτική Ομάδα ενός κόμματος, του ΠΑΣΟΚ, το οποίο υπέστη τα πάνδεινα τα τελευταία τέσσερα χρόνια και δέχθηκε ύβρεις, προπηλακισμούς, αριστεροδεξιές συνωμοσιολογίες. Από το ότι είναι πουλημένοι όλοι στο ΔΝΤ, τους Αρειανούς, ότι «μας ψεκάζουν», «θα μας τα πάρουν οι ξένοι», έως ότι όλα ήταν στημένα γιατί προφανώς η πλουτοκρατία το ήθελε.


Επειδή ανήκω, λοιπόν, σε αυτούς που υποστήκαμε για τέσσερα χρόνια όλα αυτά, δικαιούμαι και εγώ και αρκετοί άλλοι να λέμε ότι επιτέλους απαιτείται αλήθεια, γενναιότητα, εντιμότητα και καθαρό πρόσωπο απέναντι σε ένα λαό που έχει και εκείνος υποστεί απίστευτες θυσίες. Και η αναγνώριση των θυσιών του λαού δεν είναι να τις περιγράφουμε. Είναι να προτείνουμε λύσεις επούλωσης των πληγών. Και δεν ακούω καμία τέτοια πρόταση από κανέναν από την Αντιπολίτευση.


Θα συμφωνήσω μόνο με τον Θανάση Παφίλη σε ένα θέμα. Ναι, ο σοσιαλισμός λύνει το πρόβλημα της ανεργίας. Και ο σοσιαλισμός όμως -όταν υπήρχε ο υπαρκτός σοσιαλισμός- έβαζε μια βασική προϋπόθεση. Κάποιος παρήγαγε πλούτο, για να μπορεί ο λαός, το προλεταριάτο, να έχει έστω αυτά που είχε. Εάν δεν παράγεται πλούτος, δεν μπορούν να ζήσουν οι κοινωνίες με δανεικά και η ελληνική κοινωνία ζούσε με δανεικά για πάρα πολλά χρόνια.
Δεν θα θυμηθώ το έλλειμμα του 15,5%. Θα θυμηθώ κυρίως -γιατί αυτό έχει σημασία σήμερα και για αύριο- το έλλειμμα της ανταγωνιστικότητας. Όσα λεφτά και να ρίξεις στον «πίθο των Δαναΐδων», γιατί τα λεφτά αυτά ως ρευστότητα πηγαίνουν σε εισαγωγές προϊόντων που παράγονται εκτός Ελλάδας, δεν κάνεις τίποτα.
Έχει, λοιπόν, απόλυτο νόημα όχι να ζητάς ρευστότητα, όχι να ασκείς κεϋνσιανές πολιτικές, αλλά να ξέρεις αυτές οι πολιτικές σε ποιες θέσεις εργασίας αντιστοιχούν, εντός Ελλάδας ή εκτός Ελλάδας. Έχει, λοιπόν, απόλυτο νόημα να πούμε ποιο είναι το νέο παραγωγικό μοντέλο που προτείνουμε, ποιες είναι οι νέες θέσεις εργασίας, ποια είναι η ανταγωνιστικότητα και η εξωστρέφεια που πρέπει να διέπει αυτήν την Ελλάδα του αύριο. Περί αυτού δεν ακούω τίποτα. Αντίθετα, ακούω αλαζονικές αυτοεπιβεβαιωτικές περιγραφές για την Κυβέρνηση του αύριο.


Ξέρετε, υπάρχει ο χαρακτηρισμός του προπονητή της κερκίδας. Όταν γίνεται ο αγώνας, κάποιοι είναι μέσα στο γήπεδο και παλεύουν και υπάρχουν και προπονητές, μέσα στο γήπεδο όμως, που παλεύουν για να αλλάξουν τη ροή του παιχνιδιού. Και υπάρχουν χιλιάδες προπονητές στις κερκίδες που δίνουν δήθεν οδηγίες στους παίκτες.
Όταν κληθήκατε να συμμετάσχετε στην Εθνική Επιτροπή Διαπραγμάτευσης, προτιμήσατε την ασφάλεια της απομάκρυνσης, του καναπέ, της απουσίας. Το θεωρείτε αυτό υπεύθυνη στάση; Οι άλλοι που συμμετέχουν στη λήψη μέτρων, που δεν είναι αρεστά στο λαό, μερικές φορές είναι και άδικα, αλλά αναγκαία, το ήθελαν αυτό;
Αυτές οι απαντήσεις είναι οι μόνες απαντήσεις που ζητά ο ελληνικός λαός να απαντηθούν, δηλαδή πώς θα του δημιουργήσετε νέες θέσεις εργασίας και πώς θα δημιουργήσετε ένα δίχτυ κοινωνικής ασφάλειας.
Θα μου επιτρέψετε -επειδή έχει ενδιαφέρον- το ερώτημα: Άραγε, κάπου, αυτή η Κυβέρνηση, ασκεί προοδευτικές πολιτικές; Κι αν ασκεί προοδευτικές πολιτικές, έστω, λέω, σε κάποιους τομείς, η Αντιπολίτευση, ο ΣΥΡΙΖΑ, τις αποδέχεται, τις βελτιώνει, τις υπερψηφίζει;
Θα σας δώσω μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα από τη δραστηριότητα του Υπουργείου, του οποίου έχω την τιμή να προΐσταμαι.


Παράδειγμα πρώτο. Στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, ο κ. Τσίπρας εξαγγέλλει δωρεάν ρεύμα για 300.000 οικογένειες. Το εκτιμώμενο κόστος, με την αξιοπιστία υποτίθεται των οικονομικών συμβούλων του κ. Τσίπρα, είναι 59.000.000 ευρώ. Ζητώ από τις Υπηρεσίες του Υπουργείου να το αξιολογήσουν και να εκτιμήσουν το κόστος του μέτρου. Αντί για 59 εκατομμύρια ευρώ, είναι 260 εκατομμύρια ευρώ , πενταπλάσιο!
Ερωτώ: Έστω κι αυτά τα 59 εκατομμύρια, ποιος θα τα πληρώσει; Καμία απάντηση. Τα 260 εκατομμύρια, πολύ περισσότερο, ποιος θα τα πληρώσει;


Παράδειγμα δεύτερο. Εξαγγελία πάλι του ΣΥΡΙΖΑ στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης: Να μην κόβεται το ρεύμα στους δικαιούχους του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου.
Μα, συνάδελφοι, σε ποιον πολίτη που είναι ενταγμένος στο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο έχει κοπεί το ρεύμα; Οι δικαιούχοι του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου είναι 570.000 οικογένειες, σχεδόν 2.000.000 Έλληνες. Είχα την τιμή να είμαι ο πρώτος Ευρωπαίος Υπουργός που το υπέγραψε. Ποτέ, σε κανέναν ενταγμένο στο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο δεν κόπηκε το ρεύμα! Τι υποσχέθηκε ο Αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ; Ότι δεν θα κοπεί αυτό που δεν κόβεται;


Τρίτο παράδειγμα. Πριν είκοσι ημέρες, συζητήσαμε στο Εθνικό Κοινοβούλιο –και στην Επιτροπή και στην Ολομέλεια- τρεις συμβάσεις για τα πετρέλαια, τρεις συμβάσεις για την ανάθεση μετά από διεθνείς διαγωνισμούς σε εταιρείες για την αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων στον Πατραϊκό, το Κατάκολο και τα Ιωάννινα.
Είναι διαγωνισμοί που έγιναν με απόλυτη διαφάνεια από μία πολυμελή επιτροπή, που εισηγήθηκε με ομόφωνες αποφάσεις στον Υπουργό και με έλεγχο όλων των συμβάσεων από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Τα προεκτιμώμενα έσοδα του Ελληνικού Δημοσίου για τις τρεις συμβάσεις στο βάθος της τριακονταετίας που λειτουργεί και υπάρχει ένα κοίτασμα φυσικού αερίου πετρελαίου είναι 15 δισεκατομμύρια ευρώ. Συνολική ωφελιμότητα στην εθνική οικονομία. Δημιουργούνται 3.000 νέες θέσεις εργασίας για τις περιοχές Δυτικής Ελλάδας, Ηπείρου και Ιονίων νήσων, που σημαίνει 2 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον έσοδα και τοπικές ωφελιμότητες.
Κι όμως, το καταψηφίσατε! Δεν ήταν προοδευτικό και φιλολαϊκό; Δεν έγινε μετά από έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου; Και δεν έφτανε αυτό! Ζητήσατε και κάτι τραγικό, εγκληματικό, απαράδεκτο: να ακυρώσουμε τον διεθνή διαγωνισμό για τις είκοσι θαλάσσιες περιοχές που έχουμε ήδη προκηρύξει και να το πάμε μετά από λίγα χρόνια.


Με άλλα λόγια, τα έσοδα που προσμένει ο ελληνικός λαός και τα οποία θα χρηματοδοτήσουν, με βάση νόμο που εμείς περάσαμε, εμείς εισηγηθήκαμε και εμείς ψηφίσαμε, στο Ταμείο Αλληλεγγύης Γενεών. Μόνο για το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, μόνο για τις συντάξεις των Ελλήνων πολιτών. Μας ζητήσατε επίσημα πριν είκοσι μέρες τα έσοδα αυτά να τα αναστείλουμε για μία δεκαετία. Γιατί; Έχετε από πουθενά αλλού να πάρετε λεφτά για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος; Ή μήπως το αντιπολιτευτικό μένος σάς τυφλώνει τόσο πολύ που δεν βλέπετε και τα προφανή, τα στοιχειώδη, που ωφελούν την ελληνική κοινωνία και τον ελληνικό λαό;


Επόμενο παράδειγμα, το τέταρτο. Καταθέτουμε τροπολογία και κάνουμε μία παρέμβαση δομικού χαρακτήρα για το αγροτικό πρόβλημα της χώρας. Για το ποια είναι τα κόστη στον αγροτικό τομέα, το κόστος καλλιέργειας -φυτοφάρμακα, λιπάσματα- το κόστος ενέργειας -πότισμα κ.ο.κ.- και το κόστος μεταφοράς και προώθησης των προϊόντων.
Με αυτή την παρέμβαση, για πρώτη φορά στο Ελληνικό Δημόσιο, δίνουμε το δικαίωμα όχι σε άτομο, όχι σ’ έναν αγρότη, αλλά στους Γενικούς Οργανισμούς Εγγείων Βελτιώσεων, σε συλλογική οντότητα του ελληνικού αγροτικού κόσμου να κάνει συμψηφισμό της ενέργειας που ο ίδιος παράγει με την ενέργεια που καταναλώνει.


Με απλά λόγια, κάνουμε πράξη την ενεργειακή δημοκρατία του Jeremy Rifkin. Αυτό που λέτε εσείς στα λόγια, εμείς το κάνουμε πράξη. Και όμως, το καταψηφίζετε. Με απλά λόγια, δώσαμε το δικαίωμα στους Γενικούς Οργανισμούς Εγγείων Βελτιώσεων (ΓΟΕΒ) όλης της Ελλάδας, σε πάνω από 100.000 Έλληνες αγρότες, να επενδύσουν σε φωτοβολταϊκά και αιολικά ως συλλογικό όργανο και η ενέργεια που καταναλώνουν για να ποτίσουν τα χωράφια να απορροφάται από το σύστημα και σε ετήσια βάση να συμψηφίζεται. Θέλετε να σας το πω με άλλα λόγια; Ο ΓΟΕΒ Αργολίδας, που πληρώνει κάθε χρόνο 1.000.000 ευρώ για ρεύμα, μπορεί να πληρώνει μόνο 100.000 ευρώ.


Αυτό, λοιπόν, το καταψηφίσατε για αντιπολιτευτικούς λόγους. Είναι υπεύθυνη στάση αυτή ενός κόμματος που θέλει αύριο να είναι κυβέρνηση, που φιλοδοξεί αλαζονικά να γίνει Κυβέρνηση;
ΓΟΕΒ υπάρχουν σ’ όλη την Ελλάδα. Εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων αγροτών στενάζουν κάτω από το ενεργειακό κόστος και παρακαλούν για φθηνότερα τιμολόγια ηλεκτρικού. Τους τα δίνουμε και το αρνείσθε. Ποια είναι η απάντηση;
Θα περάσω και σ’ ένα ακόμη παράδειγμα. Καταθέτουμε τροπολογία και λέμε το εξής: Για τις 3.000 δομές κοινωνικής αλληλεγγύης, κοινωνικά συσσίτια, εκκλησιαστικά συσσίτια, δημοτικά συσσίτια, παντοπωλεία, φαρμακεία, όλες τις κοινωνικές δομές και ΚΥΚΑΜΕΑ, δομές που περιθάλπουν ανθρώπους που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, να έχουν έκπτωση στο ηλεκτρικό ρεύμα κατά 80%. Και το καταψηφίζετε ξανά! Αριστερό κόμμα είναι αυτό; Είστε τόσο τυφλωμένοι πια;


Έρχομαι και στο ερώτημα που θα σας θέσω την επόμενη εβδομάδα. Έχουμε καταθέσει ήδη τροπολογία να μειωθεί σε 50.000 οικογένειες που μένουν σε Αττική, Θεσσαλονίκη και Θεσσαλία κατά 60% το κόστος σύνδεσης με το φυσικό αέριο, για να μειώσουμε το άθλιο αυτό φαινόμενο της αιθαλομίχλης. Θα την υπερψηφίσετε την τροπολογία ή όχι;
Και θα προχωρήσουμε και σε μια άλλη, την επόμενη εβδομάδα. Θα απελευθερώσουμε την αγορά φυσικού αερίου, για να μπορούν πιο εύκολα να γίνουν εταιρείες παροχής αερίου στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, στην Κεντρική Μακεδονία και στην Πελοπόννησο. Περιμένω και εκεί να δω την αριστερή αντίδραση…


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχει ένα «διά ταύτα» που ζητά να ακούσει ο ελληνικός λαός, εγώ θέλω να καλέσω όλους τους συναδέλφους, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην κρισιμότητα των στιγμών, απέναντι σε αυτό που βιώνει ο καθένας από εμάς, ανεξάρτητα από το κόμμα στο οποίο ανήκει. Απέναντι στην οικογένειά του, στον ευρύτερο περίγυρό του, σε μια κοινωνία πράγματι ματωμένη, πληγωμένη, απογοητευμένη, που τώρα όμως για πρώτη φορά της δίνεται η δυνατότητα να σηκωθεί όρθια.


Σας καλώ με αίσθημα ευθύνης, με αίσθημα πατριωτισμού να σταθούμε όλοι υπεύθυνοι έναντι της κρισιμότητας των στιγμών.
Θεωρώ προφανές ότι η Κυβέρνηση πρέπει να στηριχθεί και να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης.
Σας ευχαριστώ.