Home Νέα Εβδομαδιαία άποψη Middle East Quarterly: Οι υδρογονάνθρακες ενώνουν Ισραήλ, Κύπρο, Ελλάδα

Middle East Quarterly: Οι υδρογονάνθρακες ενώνουν Ισραήλ, Κύπρο, Ελλάδα

0
0

5c66cd7d15dc972d13a6dc3bd506f2c3Σε εκτενές άρθρο του με τίτλο «Οι προκλήσεις του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο»  στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Middle East Quarterly, οργάνου του αμερικανικού think tank για θέματα Μέσης Ανατολής, Middle East Forum, ο Ισραηλινός καθηγητής Εφρέμ Ινμπάρ εκφράζει την ανησυχία του για την εξασθένηση, κατά τα τελευταία χρόνια, της τριγωνικής συνεργασίας ΗΠΑ – Ισραήλ – Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, περιοχή μέσω της οποίας διεξάγεται το 90% του ισραηλινού, εξωτερικού εμπορίου και η οποία, χάρη στους υδρογονάνθρακες που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα, υπόσχεται μελλοντική ενεργειακή αυτοδυναμία στη χώρα του.

«Η επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας φέρνει πιο κοντά το Ισραήλ, την Κύπρο και την Ελλάδα. Πέραν της κοινής επιδίωξης να αναχαιτισθούν οι αναθεωρητικές βλέψεις της Άγκυρας και των κοινών συμφερόντων στον τομέα της ενεργειακής ασφάλειας, τα τρία κράτη μοιράζονται επίσης την ανησυχία για το ενδεχόμενο μετατροπής της Ανατολικής Μεσογείου σε ισλαμική λίμνη», αναφέρει χαρακτηριστικά.  Στην εξέλιξη αυτή συνέβαλε, κατά τον αναλυτή, η αναδίπλωση της Αμερικής, η οποία, καθώς αγγίζει την ενεργειακή αυτοδυναμία και ανησυχεί για την άνοδο της Κίνας, ενδιαφέρεται για τη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο λιγότερο απ’ ό,τι στο παρελθόν, μεταφέροντας το κέντρο βάρους στη ζώνη Ασίας – Ειρηνικού.

Το κενό ασφαλείας που αφήνει πίσω της η Αμερική δεν μπορεί να καλυφθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία, κατά τον Ισραηλινό αναλυτή, «δεν αποτελεί πραγματικό στρατηγικό παίκτη, καθώς στερείται των απαιτούμενων στρατιωτικών μέσων, καθαρής στρατηγικής στόχευσης και πολιτικής θέλησης να αναλάβει τα ηνία». Αντιθέτως, επωφελούνται από την αμερικανική υποχώρηση για να ενισχύσουν την παρουσία τους δύο δυνάμεις που διαθέτουν την απαιτούμενη συνοχή και φιλοδοξία: Η Ρωσία του Πούτιν και η Τουρκία του Ερντογάν, την οποία ο Ινμπάρ περιγράφει με μελανά χρώματα, ως δύναμη αποσταθεροποίησης στην περιοχή. «Ο συνδυασμός τουρκικού εθνικισμού, οθωμανικής νοσταλγίας και ισλαμικών-τζιχαντιστικών παρορμήσεων απομακρύνει την Άγκυρα από τη φιλοδυτική τροχιά, ωθώντας την να υιοθετήσει επιθετικές θέσεις στα περιφερειακά ζητήματα. Η Τουρκία ενδιαφέρεται να αποκτήσει τον έλεγχο των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο για να μειώσει την εξάρτησή της από Ρωσία και Ιράν, αλλά και για να εμφανισθεί ως ενεργειακή γέφυρα της Δύσης… Η Άγκυρα θα μπορούσε να δελεαστεί ακόμη και να ολοκληρώσει την κατάκτηση της Κύπρου, που άρχισε με την εισβολή του 1974 και την κατοχή του βορείου τμήματός της… Αυτή η πολιτική φέρνει την Άγκυρα σε αντίθεση με τη Λευκωσία και την Ιερουσαλήμ, που έχουν κοινό συμφέρον να αναπτύξουν την παραγωγή φυσικού αερίου στις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες τους». Τέλς, ο Εφρέμ Ινμπάρ αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στις συνομιλίες Μπέντζαμιν Νετανιάχου – Γιώργου Παπανδρέου κατά την επίσκεψη του Ισραηλινού πρωθυπουργού στην Αθήνα, τον Αύγουστο του 2010. Μεταξύ άλλων, σημειώνει ότι κατά τη συνάντηση των δύο ανδρών συζητήθηκε η πιθανότητα δημιουργίας ενός «ενεργειακού τριγώνου» μεταξύ Ισραήλ, Κύπρου και Ελλάδας, με τη χώρα μας να αποτελεί τον κόμβο για την εξαγωγή φυσικού αερίου από το Ισραήλ και την Κύπρο στην υπόλοιπη Ευρώπη, μια εξέλιξη η οποία, όπως τονίζει ο αρθρογράφος, θα μειώσει την ενεργειακή εξάρτηση της ηπείρου από τη Ρωσία.