Home ΑΠΕ Θα φανούν στην πράξη…

Θα φανούν στην πράξη…

0
0

160914134010_0700Δεν μας έκανε περισσότερο σοφούς για τις εξελίξεις στα ενεργειακά η ομιλία του κ.Σκουρλέτη στη Βουλή στο πλαίσιο των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης. Καταγγελίες για τις πρακτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων και μια γενική εικόνα για τις προθέσεις της σημερινής κυβέρνησης. Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από την ομιλία του και αναμένουμε στην πράξη τις διευκρινίσεις για το τι ακριβώς εννοεί. Ως γνωστό..αρχή άνδρα δείκνυσι..

Γράφει ο Αριστείδης Ζευγίτης

“Εφαλτήριο για μια νέα αναπτυξιακή και παραγωγική προσπάθεια στη χώρα μας δεν μπορεί παρά να είναι η διαμόρφωση μιας νέας ενεργειακής πολιτικής.

Στρατηγικός μας στόχος είναι η διαμόρφωση ενός οικονομικά και περιβαλλοντικά βιώσιμου μακροπρόθεσμου ενεργειακού πλάνου και η υιοθέτηση μίας νέας δομής και ενός νέου μοντέλου λειτουργίας της ενεργειακής αγοράς που θα έχει ως προτεραιότητα τα νοικοκυριά, τη στήριξη των μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων μέσω εξασφάλισης ανταγωνιστικού κόστους ενέργειας και την προώθηση ενεργειακών επενδύσεων με πολλαπλασιαστικό αντίκτυπο στην οικονομία.

Η διαμόρφωση μιας νέας ενεργειακής πολιτικής, που να λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις διεθνείς τάσεις και εξελίξεις, αλλά και τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, είναι άμεση προτεραιότητα αλλά και προϋπόθεση για την επανεκκίνηση της οικονομίας, την παραγωγική ανασυγκρότηση, την ανταγωνιστικότητα, τη στήριξη της απασχόλησης και την κοινωνική συνοχή.
Στο πλαίσιο αυτό, θα εξαντλήσουμε όλα τα περιθώρια ώστε να  ενταχθούν σε αυτή τη στρατηγική οι σχετικές δεσμεύσεις για μεταρρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στη συμφωνία, με την κατάλληλη εφαρμογή τους στην ελληνική πραγματικότητα και, όπου απαιτείται, με την εξεύρεση εναλλακτικών λύσεων και επιλογών. Στη διαδικασία αυτή, θα επιμείνουμε ότι η οποιαδήποτε απελευθέρωση της αγοράς στη βάση των  Ευρωπαϊκών Οδηγιών, δεν θα έχει πραγματικό όφελος εάν δεν εξασφαλίζει επενδύσεις για την ασφάλεια εφοδιασμού και εάν δεν παρέχει καλύτερες υπηρεσίες αλλά και φθηνότερο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας προς τους πολίτες και την οικονομία.

Προς την κατεύθυνση αυτή, η διαμόρφωση ενός ορθολογικού και δίκαιου θεσμικού και ρυθμιστικού πλαισίου είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για την
αποδοτική λειτουργία της αγοράς ενέργειας και τη στήριξη της οικονομίας.

Η κρίση του προηγούμενου αναπτυξιακού προτύπου, που οδήγησε και στη κρίση χρέους, παροξύνθηκε την πενταετία του μνημονίου οδηγώντας στη μείωση της κατανάλωσης και της ενεργειακής ζήτησης. Μέσα σε αυτό το κλίμα, μεθοδεύθηκαν πολιτικές ιδιωτικοποίησης με επίκεντρο τη ΔΕΗ και το Δίκτυο Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας.

Το προηγούμενο πολιτικό σύστημα, με βάση τις ιδιοτελείς δεσμεύσεις και εξαρτήσεις του,  δεν μπόρεσε να προσεγγίσει τις σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις, να επεξεργαστεί και να υλοποιήσει έναν σύγχρονο μακρόπνοο ενεργειακό σχεδιασμό. Η ανεξέλεγκτη και αγοραία ανάπτυξη της παραγωγικής υποδομής της ηλεκτρικής ενέργειας δημιούργησε τη σημερινή υπερεπάρκεια ισχύος παραγωγής και διαμόρφωσε μια ψευδεπίγραφη εγχώρια αγορά ενέργειας. Ενεργοποιήθηκαν ποικίλοι μηχανισμοί αποζημιώσεων, ενισχύσεων και εν τέλει εγγυημένων κερδών για ένα κρατικοδίαιτο ιδιωτικό τομέα παραγωγής και διάθεσης στην αγορά ενέργειας.
Η ενίσχυση του μεριδίου Φυσικού Αερίου στο ενεργειακό μείγμα αντί να διοχετευτεί στην άμεση καύση, στη βιομηχανία και στα νοικοκυριά,
χρησιμοποιήθηκε στην παραγωγή ηλεκτρισμού στις μονάδες ΦΑ των ιδιωτών παραγωγών επιβαρύνοντας το ενεργειακό κόστος με τις αντίστοιχες κοινωνικές συνέπειες. Ταυτόχρονα ο τρόπος που αναπτύχθηκαν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ), που αποτέλεσαν μία ακόμη αναπτυξιακή «μεγάλη ιδέα», τις μετέτρεψε σε παράγοντα επιβάρυνσης του γενικού ενεργειακού κόστους και ιδιωτικής χειραγώγησης της αγοράς.

Η χώρα λοιπόν παραμένει μέχρι σήμερα σε συνθήκες ενός αντιφατικού και αβέβαιου ενεργειακού τοπίου  με ένα ασταθές και μεταβαλλόμενο ενεργειακό μίγμα καυσίμου, χωρίς κανέναν απολύτως ενεργειακό σχεδιασμό. H προσαρμογή του εγχώριου ενεργειακού συστήματος στα ευρωπαϊκά δεδομένα δεν έχει γίνει δυνατή μέχρι σήμερα με ευθύνη του παλιού πολιτικού συστήματος. Η όποια εναρμόνιση της εγχώριας αγοράς στα ευρωπαϊκά πρότυπα, όπως αυτά έχουν ορισθεί από την ευρωπαϊκή πολιτική της τρίτης δέσμης μέτρων και του Target model, παραμένει υπό την ομηρία ιδιοτελών ιδιωτικών συμφερόντων της κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας.

Στρατηγικός στόχος της κυβέρνησης  στον ενεργειακό τομέα είναι ένα νέο δημοκρατικό ενεργειακό μοντέλο με προτεραιότητα στις κοινωνικές και περιβαλλοντικές ανάγκες σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Στην κατεύθυνση αυτή προκρίνεται η σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, η αύξηση της ενεργειακής αποδοτικότητας και ο κοινωνικά προσανατολισμένος σχεδιασμός της αύξησης  διείσδυσης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.”