Home Περιβάλλον Ζήτημα ελλιπούς χρηματοδότησης για τη δέσμευση άνθρακα
Ζήτημα ελλιπούς χρηματοδότησης για τη δέσμευση άνθρακα

Ζήτημα ελλιπούς χρηματοδότησης για τη δέσμευση άνθρακα

0
0

Προβλήματα φέρονται να έχουν προκύψει στον διαγωνισμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη δέσμευση άνθρακα, καθώς αβέβαιη εμφανίζεται η χρηματοδότηση.


Η εξέλιξη εντείνει τις αμφιβολίες που διατυπώνονται γύρω από την πιθανότητα έγκαιρης ανάπτυξης ενός ασφαλούς και αξιόπιστου συστήματος εγκλωβισμού των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. «Στην πραγματικότητα, λάβαμε αρκετές καλές προτάσεις για πρότζεκτ, τα οποία θα μπορούσαν να υποστηριχθούν, όμως έπρεπε οι σπόνσορες και/ή οι αντίστοιχες χώρες να εγγυηθούν το άλλο 50% των δαπανών για να αποφευχθεί ένα κενό χρηματοδότησης και να διασφαλιστεί η βιωσιμότητά τους», εξήγησε η κοινοτική επίτροπος αρμόδια για την κλιματική αλλαγή Κόνι Χέντεγκαρντ. «Δυστυχώς, αυτό δεν ίσχυσε για κανένα από τα πρότζεκτ του CCS που πληρούσαν τις προδιαγραφές.»


Η μεγαλύτερη χαλυβουργία του κόσμου, η ArcelorMittal, απέσυρε τη στήριξη της σε γαλλική πρόταση, επικαλούμενη τεχνικά προβλήματα. Οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών, οι οποίες επρόκειτο να στηρίξουν το πρόγραμμα, επίσης έκαναν πίσω λόγω και των πιέσεων που ασκήθηκαν στους προϋπολογισμούς τους από την κρίση στην Ευρωζώνη. Η Κόνι Χέντεγκαρντ διευκρίνισε ότι οι προτάσεις για συστήματα CCS θα υποβληθούν εκ νέου, στο πλαίσιο δεύτερης φάσης του διαγωνισμού, ο οποίος αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός του προσεχούς δωδεκαμήνου, προκειμένου τα χρήματα να δοθούν στους συμμετέχοντες που θα πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις.


Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει πουλήσει 200 εκατ. άδειες εκπομπής άνθρακα έναντι 1,5 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 275 εκατ. προορίζονταν για προγράμματα CCS. Καθεμία από τις άδειες που χορηγούνται στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού Συστήματος Εμπορίας Εκπομπών, παρέχουν στον αγοραστή το δικαίωμα εκπομπής 1 τόνου CO2. Η πειραματική τεχνολογία δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα είναι εμπορικά αναπόδεικτη και ακριβή, όμως χώρες, οι οποίες θέλουν να περιορίσουν τις εκπομπές τους από τη βιομηχανία παραγωγής ενέργειας, ενδιαφέρονται να την εντάξουν στο «οπλοστάσιό» τους.


Ένα σύστημα CCS θα «αιχμαλώτιζε» το διοξείδιο του άνθρακα που εκπέμπεται από εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής ή άλλες βιομηχανικές εγκαταστάσεις, διοχετεύοντάς το σε υπόγειες «δεξαμενές». Η ανάπτυξη ενός τέτοιου συστήματος ωστόσο, ενέχει τεχνικές προκλήσεις, π.χ. ως προς τον αποτελεσματικό εγκλωβισμό του αερίου, ενώ δεν έχουν λείψει και οι αντιδράσεις από την πλευρά της Κοινής Γνώμης, όπως συνέβη στην περίπτωση της Ολλανδίας.


Στο 50% των δαπανών που θα έπρεπε να καλυφθούν από σπόνσορες για να αποφευχθεί ένα κενό χρηματοδότησης και να διασφαλιστεί η βιωσιμότητά που «κόλλησε» ο διαγωνισμός.