Home Θεσμικοί φορείς Ομιλία Μανιάτη στην Επιτροπή Παραγωγής – Εμπορίου
Ομιλία Μανιάτη στην Επιτροπή Παραγωγής – Εμπορίου

Ομιλία Μανιάτη στην Επιτροπή Παραγωγής – Εμπορίου

0
0

Ομιλία Υπουργού ΠΕΚΑ, Γιάννη Μανιάτη, στη συνεδρίαση της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου για την «Κύρωση Συμφωνίας Φιλοξενούσ​ας χώρας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατία​ς και της TRANS ADRIATIC PIPELINE AG».


maniatis speakingΚυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω λίγο αντίστροφα από ό,τι είχα προγραμματίσει. Ξεκινάω απαντώντας για τα θέματα του ΚΑΠΕ. Ανήκω σε αυτούς που πήραμε την ευθύνη και αναθέσαμε στο ΚΑΠΕ, μέσω του ΕΠΠΕΡΑΑ, εκατοντάδες εκατομμύρια προκειμένου να αξιοποιήσουμε την εξαιρετική τεχνογνωσία που έχει το ΚΑΠΕ. Επίσης, ανήκω σε αυτούς που πιστεύουν βαθιά ότι έχει προσφέρει πάρα πολύ στην εθνική οικονομία, στην εξοικονόμηση ενέργειας και στην διείσδυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενεργείας στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας. Άρα, όσα είχα πει πριν δύο χρόνια συνεχίζω να τα λέω, και συνεχίζω να λέω ότι είμαι από αυτούς που ενίσχυσε οικονομικά το ΚΑΠΕ δίνοντας του, χωρίς να προκαλέσουμε δημόσιους διαγωνισμούς, τη δυνατότητα σε πάρα πολλά ζητήματα από τα «πράσινα χωριά» μέχρι την εξοικονόμηση ενέργειας στους ΟΤΑ, και δεκάδες άλλα προγράμματα, να τα υλοποιήσει το ΚΑΠΕ.


Είναι προφανές, κύριε συνάδελφε, ότι όταν θέλατε να συναντήσετε τον Υπουργό, στοιχειωδώς τον ρωτάτε «είσαι στο Υπουργείο;». Διότι την ίδια στιγμή που εσείς ήσασταν το Υπουργείο, εγώ συμμετείχα υπό την προεδρία του πρωθυπουργού μαζί με άλλους υπουργούς στη συνάντηση με τους Προέδρους των Κομμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.


Θα τους δω, έτσι και αλλιώς. Νομίζω ότι απάντησα στην πρώτη μομφή και συνεχίζω να επαναλαμβάνω ότι το γεγονός ότι το Κ.Α.Π.Ε., αυτή την στιγμή, έχει να διαχειριστεί δημόσιες δαπάνες – δημόσια κονδύλια, εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, οφείλεται σε απόφαση που πήραμε εμείς και διαχειρίζεται και τα διαχειρίζεται με αξιοπιστία και δεν έχω να πω τίποτα περισσότερο για αυτό.


Τρίτον, επειδή θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι, κύριοι συνάδελφοι. Με απόφαση της Βουλής των Ελλήνων, υπάρχει νόμος που εντάσσει το ΚΑΠΕ στο Μητρώο των Φορέων Γενική Κυβέρνηση. Αυτή την στιγμή ό,τι ισχύει για το Ελληνικό Δημόσιο, ισχύει για το ΚΑΠΕ και έχει ήδη ενταχθεί το ΚΑΠΕ με βάση και την ΕΛΣΤΑΤ και την EUROSTAT, όπως οποιοσδήποτε άλλος Φορέας.
Ξεκαθαρίζω, λοιπόν, ότι μέσα στον Ιούνιο υπήρξε η τελευταία επίσημη ενημέρωση παράκληση εκ μέρους της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικού του ΥΠΕΚΑ – διότι δεν πρόκειται για επιλογές του κάθε Υπουργού, δεν αποφασίζει κανένας Υπουργός για τους μισθούς των εργαζομένων των φορέων που εποπτέυει,, και σας ενημερώνω ότι τους απέστειλε για πολλοστή φορά την έκκληση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους ότι είστε μισθολογικά εκτός της εθνικής νομοθεσίας. Το έγγραφο αυτό είναι στην διάθεσή σας και θα το δώσω και στους εργαζόμενους. Κι είναι βέβαιο ότι έχει αποσταλεί στον Πρόεδρο και το Διοικητικό Συμβούλιο, για πολλοστή φορά.


Ξεκαθαρίζω ότι το θέμα της μισθοδοσίας και τα οικονομικά του ΚΑΠΕ δεν είναι θέματα αρμοδιότητας του ΥΠΕΚΑ. Το ΥΠΕΚΑ εκτελεί τις εντολές που του δίνει το Υπουργείο Οικονομικών, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, με βάση την κατάταξη των Οργανισμών που έχει κάνει η Ελληνική Κυβέρνηση. Αλλά με χαρά θα τους δω, γιατί πραγματικά το ΚΑΠΕ πρέπει να στηριχθεί.


Η 2η παρατήρησή μου. Θεωρώ ότι μας αδικεί όλους, μία εθνική προσπάθεια που κατέληξε σε μία σημαντική γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας, να την αντιμετωπίζουμε με «μίζερο τρόπο». Επειδή έζησα τον εθνικό αγώνα για να περάσει ο Νότιος Διάδρομος από την Ελλάδα, επιτρέψτε μου μέσα σε αυτή την αίθουσα – και σας το αναφέρω γιατί δεν μας έχει δοθεί ποτέ η δυνατότητα να το συζητήσουμε αυτό το θέμα – εδώ και τέσσερα χρόνια η Ελλάδα «παλεύει με θηρία».


Στηρίζαμε τον ΙTGΙ και στην συνέχεια τον ΤΑΡ και απέναντί μας είχαμε τα μεγαθήρια, τον αγωγό «Ναμπούκο», οποίος «Ναμπούκο» αγνοούσε απολύτως την Ελλάδα και από Τουρκία πήγαινε Βουλγαρία, Ρουμανία και στην συνέχεια στην Αυστρία. Ο πόλεμος, λοιπόν, με τα συμφέροντα, ήταν πολύ συγκεκριμένος. Σύμμαχο είχαμε μόνον την Ιταλία και απέναντί μας είχαμε τότε τις Η.Π.Α. και την Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελλάδα ήταν μόνη της.


Θέλω, λοιπόν, να ξεκαθαρίσω το εξής. Το γεγονός ότι ο νότιος διάδρομος μεταφοράς φυσικού αερίου της Ευρώπης περνά από την Ελλάδα και δεν αγνοεί την Ελλάδα, όπως κάποιοι επί μία δεκαετία σχεδιάζανε, συνιστά μία εθνική επιτυχία. Η επιτυχία αυτή, οφείλεται και στις προσπάθειες κάποιων ανθρώπων.


Θέλω να τονίσω ότι ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο κ. Παπούλιας, έχει διαθέσει όλες του τις δυνάμεις σε συναντήσεις με τον Πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν τον κ. Aliev, για να περάσει ο αγωγός από εμάς και να μην περάσει ο αρχικός «Ναμπούκο» ως mega project ανταγωνιστικό του ΤΑΡ – γιατί πήγαν να μας εγκλωβίσουν στον ανταγωνισμό των πολύ μεγαλύτερων αγωγών.


Επίσης, να τονίσω ότι ο Πρωθυπουργός, ο κ. Σαμαράς, πήγε ο ίδιος στο Μπακού και ο παριστάμενος Υφυπουργός, ο κ. Παπαγεωργίου, επί ένα χρόνο το παλεύει.
Θέλω να παρακαλέσω τούτο. Επειδή μπροστά μας έχουμε μια δύσκολη πορεία και στα εθνικά θέματα και, κυρίως, στα ζητήματα της ενέργειας, τα οποία συνιστούν το κορυφαίο θέμα, το κορυφαίο διακύβευμα των επόμενων ενδοευρωπαϊκών συγκρούσεων. Τουλάχιστον, σε μερικά ζητήματα, που θεωρούμε ότι έχουμε κάνει κάποια θετικά βήματα, υπάρχει ανάγκη – ανεξάρτητα ποιος είναι Κυβέρνηση – να υπάρχει ένας κοινός τόπος. Ας συνομολογήσουμε ότι ανεξάρτητα από το αν έχουμε αντιρρήσεις για επιμέρους άρθρα, τουλάχιστον ότι ο νότιος διάδρομος περνά από την Ελλάδα, είναι ένα θετικό γεγονός.


Τρίτη παρατήρηση για τον Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη. Στην προηγούμενη σύνθεση της Βουλής, το έχω πει, θεωρώ χρέος μου επειδή το αναφέρετε, να το επαναλάβω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη στηρίχθηκε απολύτως από την Ελληνική Κυβέρνηση. Η Ελληνική Κυβέρνηση έδωσε όλες τις περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις στην Αλεξανδρούπολη και κατά τη διέλευσή του από τον Έβρο, κάλεσε και απέκτησε στήριξη από τη Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος της Ε.Ε. και μαζί Ρωσία, Ελλάδα και Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος της Ε.Ε., πείσαμε το Βουλγαρικό Υπουργείο Υδάτων και Περιβάλλοντος, το οποίο επίσης έδωσε περιβαλλοντική αδειοδότηση.


Με το που έγινε αυτό, σε τρεις μέρες, ο Μπορίσοφ συγκάλεσε έκτακτο Υπουργικό Συμβούλιο και αποφασίζει και τα παίρνει όλα πίσω.


Άρα, για να ξέρουμε πού είμαστε. Η Ελλάδα στήριξε και συνεχίζει να στηρίζει την υλοποίηση του Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη. Η Ελλάδα αδειοδότησε περιβαλλοντικά το σύνολο των έργων μέσα στο 2011. Η Ελλάδα σε συνεργασία με την Ε.Ε. – τη Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος – είπε το εξής: «για εμάς το Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη αποτελεί ένα έργο γεωστρατηγικής σημασίας, για την Ευρώπη όμως αποτελεί επιπλέον και ένα έργο περιβαλλοντικής προστασίας, διότι η αποφυγή τόσων πολλών διελεύσεων δεξαμενοπλοίων από τα Δαρδανέλια μειώνει τον περιβαλλοντικό κίνδυνο. Έχουμε και οι ίδιοι όφελος, εμείς, γιατί δεν θα θέλαμε να δούμε ένα ατύχημα στο Βόσπορο ή στα Δαρδανέλια και αμέσως από κάτω να κατεβεί προς το Αιγαίο».


Άρα, για να κλείσουμε και το θέμα του Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, είχα την τύχη πριν από ενάμιση – δύο μήνες, όταν ήλθε η Πρόεδρος της Ρωσικής Βουλής, υποδεχόμενός την εκ μέρους της Ελληνικής Κυβέρνησης, να τονίσω ότι η Ελλάδα συνεχίζει να στηρίζει τον Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, έχουμε κάνει όλα όσα έπρεπε και δεν αποδεχόμαστε την απόφαση της Βουλγαρίας ότι «το έργο δεν θα συνεχισθεί».


Πήρα το λόγο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρίως για κάτι άλλο. Διότι θεωρώ ότι είναι χρήσιμο στο εθνικό μας κοινοβούλιο να μεταφέρεται και μια γνώση, η οποία πολλές φορές δεν μπορεί να διαχυθεί. Είχα την τύχη να εκπροσωπώ τη χώρα μας πριν από μία εβδομάδα στην Υπουργική Διάσκεψη του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, όπου έγινε η αποτίμηση του ενεργειακού σήμερα και αύριο του πλανήτη. Θέλω να σας πω μερικές φράσεις, διότι το πού πηγαίνει κεντρικά η παγκόσμια οικονομία, επηρεάζει άμεσα το πού πηγαίνει η ευρωπαϊκή οικονομία, δηλαδή, αμεσότατα τι επιλογές μπορούμε να έχουμε εμείς σε σχέση με τα ενεργειακά μας θέματα.


Συνοψίζω, λοιπόν, τα βασικά που θεωρώ ότι είναι χρήσιμα, να ξέρουμε στο εθνικό μας Κοινοβούλιο. Πρώτον, οι εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου αυξάνουν, δυστυχώς. Τα πράγματα δεν πάνε καλά σε πλανητικό επίπεδο και σημαντικός αρνητικός συντελεστής σ’ αυτή την εξέλιξη είναι ο τομέας της ενέργειας.


Δεύτερη παρατήρηση. Γίνεται μια ραγδαία μεταβολή ρόλων ανάμεσα σε χώρες. Χώρες που κάποτε ήταν χώρες εισαγωγής ορυκτών καυσίμων, αρχίζουν να γίνονται αυτάρκεις και στη συνέχεια φαίνεται ότι γίνονται και εξαγωγείς και το αντίστροφο. Δηλαδή, χώρες που είχαν μικρή κατανάλωση ορυκτών καυσίμων, αρχίζουν να γίνονται μεγάλοι καταναλωτές. Παράδειγμα στην παραγωγή ορυκτών καυσίμων, οι ΗΠΑ είναι πλέον αυτάρκεις, με την επανάσταση του σχιστολιθικού αερίου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στο περιβάλλον, και σ’ αυτό έχει τοποθετηθεί η ελληνική κυβέρνηση. Στο τελευταίο Συμβούλιο Υπουργών Περιβάλλοντος τοποθετήθηκα με σαφήνεια για το πώς αντιμετωπίζει η Ελληνική Κυβέρνηση το θέμα του σχιστολιθικού αερίου. Όμως οι ΗΠΑ έχουν γίνει πια αυτάρκεις και σε λίγο θα αρχίσουν να κάνουν εξαγωγές. Αντιθέτως, οι χώρες του Κόλπου, από εκεί που ήταν αμελητέες ποσότητες στα ζητήματα της κατανάλωσης φυσικού αερίου και πετρελαίου πλησιάζουν την Ευρώπη. Επομένως, γεωπολιτικά ο χάρτης αλλάζει ραγδαία.


Τρίτη παρατήρηση. Ο αριθμός των ανθρώπων που δεν έχουν ηλεκτρικό ρεύμα είναι 1,3 δις. Επομένως, συνολικά πρέπει να γίνει πλανητική προσπάθεια. Επιπλέον, 2,6 δισ. συνανθρώπων μας δεν έχουν δυνατότητα καθαρών τρόπων παρασκευής φαγητού. Κι εδώ είναι οι αναπτυξιακοί στόχοι της χιλιετίας, για να βοηθήσουν τους ανθρώπους στις περιοχές που δεν έχουν ηλεκτρισμό.


Τέταρτη παρατήρηση. Το πετρέλαιο- πρωτοφανές στην παγκόσμια ιστορία- για μεγάλο χρονικό διάστημα συνεχίζει να έχει υψηλές τιμές και φαίνεται ότι παρά την ανακάλυψη νέων κοιτασμάτων, θα συνεχίσει να έχει υψηλές τιμές. Τουλάχιστον, οι διεθνείς οργανισμοί έτσι σχεδιάζουν το μέλλον.


Πέμπτη παρατήρηση. Υπάρχει μια απίστευτη ανισορροπία ανάμεσα στις περιφερειακές τιμές που έχει το φυσικό αέριο ανά αγορά. Το φυσικό αέριο έχει άλλη τιμή στην Ευρώπη- στην Ελλάδα είναι χειρότερα τα πράγματα και το γνωρίζουμε – είτε μεταφέρεται με αγωγούς, είτε ως LNG. Έχει άλλη τιμή στις αγορές της Ασίας και άλλη τιμή στις αγορές της Αυστραλίας και του Καναδά. Επομένως, εδώ κάτι συνεχίζει να αλλάζει.


Σ’ αυτόν το παγκόσμιο χάρτη έχει μπει τελευταία έντονα και έχει γίνει η έκτη παραγωγός χώρα πετρελαίου η Βραζιλία. Ενδιαφέρει την Ελλάδα το γεγονός ότι η Βραζιλία έχει ανακαλύψει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου στα εξαιρετικά βαθιά νερά της μέσα στην ΑΟΖ της. Αυτά τα εξαιρετικά βαθιά νερά έχουν βοηθήσει την Βραζιλία και τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται, να αποκτήσουν μεγάλη τεχνογνωσία στις εξαιρετικά βαθιές γεωτρήσεις. Αυτό μας ενδιαφέρει, διότι στην Ελλάδα και ιδιαιτέρως νότια της Κρήτης έχουμε πολύ μεγάλα βάθη. Επομένως, η ανάπτυξη της τεχνολογίας εκεί διευκολύνει την Ελλάδα και τους δικούς της εθνικούς στόχους.


Το φυσικό αέριο στις ΗΠΑ είναι σχηματικά ένα. Στην Ιαπωνία είναι πάνω από τετραπλάσιο. Στην Ε.Ε. πάνω από τριπλάσιο και στην Κίνα πάνω από διπλάσιο. Επομένως, αυτή τη στιγμή στον παγκόσμιο καπιταλισμό, οι ΗΠΑ με την ανακάλυψη του σχιστολιθικού αερίου, δίνουν φτηνή ενέργεια στη βιομηχανία τους και όλοι οι άλλοι έπονται. Δεν γίνεται να μην το γνωρίζει η Ευρώπη, να μην το σχεδιάσει και να μην προετοιμαστεί, διότι οι απαντήσεις της Ευρώπης πρέπει να είναι συγκεκριμένες. Θα προχωρήσουμε στο σχιστολιθικό αέριο που υπάρχει στην Πολωνία, στην Γερμανία, στην Γαλλία και αλλού ή όχι; Εάν πούμε όχι, θα πρέπει να δούμε πώς θα βοηθήσουμε τη βιομηχανία, να αποκτήσει ανταγωνιστικότητα. Τα πράγματα είναι καθαρά, διότι αλλιώς χάνονται θέσεις εργασίας, κλείνουν βιομηχανίες ιδιαιτέρως οι ενεργοβόρες.


Είπα και με αφορμή την κοινή συνεδρίαση που είχαμε με την Επιτροπή Περιβάλλοντος για το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας-Αττικής μια φράση για την επερχόμενη ελληνική προεδρία στα θέματα της ενέργειας. Ενέργεια και περιβάλλον, ουσιαστικά ο σχεδιασμός που θέλει να κάνει Ε.Ε. με προεδρεύουσα την Ελλάδα το πρώτο εξάμηνο του 2014, θα είναι τα θέματα όπου θα δοθεί μεγάλη μάχη, η μάχη των μαχών. Θα είναι το θέμα συζήτησης «Ενέργεια και Κλιματική Αλλαγή» στη συνάντηση των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων που θα γίνει μέσα στο Μάρτιο του 2014.


Εδώ λοιπόν θα πρέπει να δούμε πώς διαμορφώνεται το τοπίο ώστε στην πραγματικότητα, επειδή οι εθνικοί ανταγωνισμοί, βόρειοι κόντρα στους νότιους, που έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις. Τα “lobbies” των βιομηχανιών που είναι ενεργοβόρα απέναντι στα “lobbies” των βιομηχανιών που κατασκευάζουν αιολικά πάρκα ή φωτοβολταϊκά ή άλλα. Μη Κυβερνητικές Περιβαλλοντικές Οργανώσεις και άλλα συμφέροντα που είναι απέναντι στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Αυτό το πολλαπλό πολυπαραμετρικό τοπίο θα πρέπει να ισορροπήσει λογικά στο πρώτο εξάμηνο του 2014 με την Ελληνική Προεδρεία.


Εμείς θέλω να ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα επιδιώξουμε να είμαστε πραγματιστές, να δούμε το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να κρατήσουμε στο μυαλό μας δύο βασικούς στόχους. Ο πρώτος στόχος είναι η στήριξη της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και της ευρωπαϊκής επιχειρηματικής κοινότητας και δεύτερον η προσπάθεια που πρέπει να καταβάλουμε, ώστε τα νοικοκυριά να έχουν όσο το δυνατόν φθηνότερο ρεύμα. Όλα αυτά με το βασικό δεδομένο ότι θα πρέπει να έχουμε ακόμη μεγαλύτερη εισαγωγή Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στο ενεργειακό ισοζύγιο της Ευρώπης, αλλά και κάθε κράτους-μέλους γιατί πια η τεχνολογία μάς επιτρέπει να είμαστε πολύ πιο αισιόδοξοι.
Τελειώνω με μια παρατήρηση. γιατί για τον TAP ο Υφυπουργός, ο κ. Παπαγεωργίου, θα τα πει πολύ καλύτερα και για τη σχέση των εταιριών και για το τι θα μας δώσει. Να σημειώσω το εξής. Είμαστε σε μια συγκυρία την οποίαν θεωρώ ότι η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει πάνω και πέρα από κόμματα, πρόσωπα, συγκυρίες και λοιπά. Έχουμε τη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου που έχουμε μεγάλες ανακαλύψεις κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.


Πιθανολογούμε, έχουμε αρκετά καλές ενδείξεις, ότι κάτι ανάλογο, ίσως όχι στον ίδιο βαθμό, αλλά είμαστε αισιόδοξοι ότι θα συμβεί με τις έρευνες υδρογονανθράκων που κάνουμε στην πατρίδα μας. Αυτό είναι μια παράμετρος. Δεύτερη παράμετρος υλοποίησης του ΤΑΡ. Ο ΤΑΡ δεν είναι από μόνος του σημαντικός, είναι το μήνυμα που στέλνει στην Ευρώπη ότι μπορεί να έχεις εναλλακτικές πηγές διόδους τροφοδοσίες πέρα από τις μέχρι τώρα γνωστές.
Επιπλέον, ο Νότιος Διάδρομος στέλνει το μήνυμα στην Ευρώπη ότι υπάρχουμε και εμείς, η ανατολική Μεσόγειος, Ελλάδα, Κύπρος, Νότος, Ιταλία. Άρα οι κεντροευρωπαϊοι και οι βόρειοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι γεωπολιτικά αυτές οι χώρες έχουν μία σημασία που ξεπερνά το ότι δημοσιονομικά πρέπει να κάνουν προσαρμογές. Αυτό πρέπει να το καταλάβουν και το καταλαβαίνουν.


Είναι η πρώτη φορά που γεωστρατηγικά καταλαβαίνουν τη σπουδαιότητα να έχουν ασφάλεια, ισορροπία πολιτικής σταθερότητας σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Κύπρος. Το Ιράκ συζήτησε με την Τουρκία και οι μεγάλες εταιρείες θα έχουν εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου από το κουρδικό Ιράκ. Άρα αρχίζουμε πια και αποκτούμε ως περιοχές διέλευσης έναν ιδιαίτερο γεωπολιτικό ρόλο. Ας το δούμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Η δεύτερη παρατήρηση λοιπόν είναι αυτή.


Και η τρίτη παρατήρηση και κλείνω με αυτή, στα μεγάλα ενεργειακά θέματα πάρα πολλές φορές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοί, ασχολούμαστε με τα βαρύγδουπα, τα πολύ μεγάλα και ξεχνάμε τα μικρά, που όμως είναι εξίσου ενδιαφέροντα και από πλευράς ανάπτυξης και από πλευράς απασχόλησης και από πλευράς προστασίας του περιβάλλοντος. Και θέλω να αναφερθώ σε αυτό που θεωρώ κατά τη γνώμη μου ότι αποτελεί το μεγάλο στοίχημα ενός άλλου αναπτυξιακού μοντέλου της Ελλάδας, το ζήτημα της εξοικονόμησης της ενέργειας και κυρίως της εξοικονόμησης ενέργειας στα κτίρια. Είναι η εθνική στρατηγική. Αυτή τη στιγμή επενδύουμε περίπου ένα δις ευρώ. Είναι το μεγαλύτερο πρόγραμμα της Ελλάδας, το μεγαλύτερο «πράσινο πρόγραμμα», η εξοικονόμηση της ενέργειας και στα κτίρια κ.α.. Θέλουμε ενότητα δυνάμεων για να διεκδικήσουμε και άλλα κονδύλια.


Κλείνω, λέγοντας, ότι μαζί με τα Έργα Κοινού Ευρωπαϊκού Ενδιαφέροντος, έχουμε δύο ακόμα θετικές ειδήσεις. Είναι ο αγωγός EAST MED PIPELINE, ο οποίος θα συνδέει τα κοιτάσματα Ισραήλ – Κύπρος – Κρήτη – Ηπειρωτική Ελλάδα και ένθεν προς τις αγορές της Ιταλίας και της λοιπής Ευρώπης. Ένας αγωγός, ο οποίος έχει τεχνική εφικτότητα, να το τονίσουμε αυτό, και έχει και χρηματοοικονομική ελκυστικότητα, υλοποιήσιμη. Το δεύτερο μεγάλο πρόγραμμα είναι το ηλεκτρικό καλώδιο, Euroasian Interconnector, που συνδέει Ισραήλ – Κύπρο – Κρήτη – Αττική και από κει στη συνέχεια με εξαγωγή ηλεκτρικού ρεύματος προς Ιταλία ή προς άλλες χώρες. Μαζί κι άλλα 10 έργα που έχουν ενταχθεί, για παράδειγμα να σας πω τα εξής. Ήδη δρομολογούμε την αξιοποίηση της υπόγειας αποθήκης φυσικού αερίου που έχουμε στον Πρίνο, 1 bcm, που είναι όσα θα μας δώσει ο ΤΑΡ περνώντας από την Ελλάδα. Ένα bcm έχει χωρητικότητα, η υπόγεια αποθήκη, και βγαίνει, προχωρά για να συμμετάσχει στον ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας. Προχωρά για να φέρει επενδυτές, ένα 30% θα είναι τα στρατηγικά αποθέματα της χώρας, κάποιοι θα επενδύσουν. Η επένδυση είναι 400 εκατομμύρια.


Την θέλουμε, την επένδυση αυτή, διότι σε συνδυασμό με τον IGΒ, τον Ελληνοβουλγαρικό, ανοίγουμε και δεύτερη δίοδο τροφοδοσίας, χρησιμοποίησης της Ελλάδας ως πύλης εισόδου αερίου προς τα ανατολικά Βαλκάνια. Όταν έχεις τον ΤΑΡ με τη μια άνοδο που θέλουμε να κάνουμε, μέσω Αλβανίας, Μαυροβουνίου και Κροατίας και την άλλη μέσω Βουλγαρίας, αυτό είναι γεωπολιτική αναβάθμιση.


Τελειώνω, λέγοντας ότι τα πράγματα, ούτε εύκολα είναι, ούτε τόσο ευχάριστα. Έχουμε αγώνα μπροστά. Αυτά που μας εγκρίθηκαν, πρέπει να αποδείξουμε ότι ωριμάζουν με μελέτες και βρίσκουμε επενδυτές για να γίνουν πράξη. Γιατί, για παράδειγμα, ο αγωγός φυσικού αερίου ξεπερνά τα 5 δισ., αυτά κάποιος πρέπει να τα επενδύσει.


Όμως, και παρακαλώ να το κρατήσουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε στο στάδιο εκείνο, μιας καλής συγκυρίας, όπου η Ελλάδα έχει ένα σπουδαίο γεωπολιτικό πλεονέκτημα και στέλνει το μήνυμα ότι είμαστε σταθεροί, είμαστε ασφαλής χώρα για επενδύσεις. Είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε τα εθνικά μας δίκαια. Απαιτούμε, να το συνειδητοποιήσουν οι βόρειοι γείτονες και εταίροι μας.