Home Νέα Αντί για South Stream, Turkish Stream

Αντί για South Stream, Turkish Stream

0
0

SOUTH STREAM3Του Χάρη Φλουδόπουλου, capital.gr, 16/1/2015

Ο αγωγός South Stream έχει χαρακτηριστεί από αναλυτές ως η κυριότερη προσπάθεια από την πλευρά της Ρωσίας να ενισχύσει το ρόλο και την επιρροή της στην περιοχή των Βαλκανίων τα τελευταία χρόνια. Η κατασκευή του θα έφερνε επενδύσεις και θέσεις εργασίας στις χώρες διέλευσης, ενώ για την ίδια τη Gazprom θα σήμαινε παγίωση της κυριαρχίας της ως σχεδόν μονοπωλιακού προμηθευτή για το σύνολο της περιοχής.

Οι τελευταίες εξελίξεις και η ανακοίνωση από τον πρόεδρο Πούτιν ότι ο αγωγός δε θα κατασκευαστεί επί της ουσίας αναδιατάσσουν το χάρτη της περιοχής και οδηγούν τη Ρωσία στην εξέταση εναλλακτικών επιλογών.

Το ποιες είναι αυτές οι επιλογές διεφάνη κατά την επίσκεψη Πούτιν στην Τουρκία όπου και ανακοινώθηκε το σχέδιο για την κατασκευή ενός αγωγού προς την Τουρκία  (αύξηση της δυναμικότητας με κατασκευή παράλληλης γραμμής στον ήδη υφιστάμενο αγωγό Blue Stream που διασχίζει τη Μαύρη Θάλασσα).

Όμως τα 63 δισ. κυβικά μέτρα που σχεδιάζεται να μεταφέρει ο νέος αγωγός υπερκαλύπτουν τις ανάγκες της τουρκικής αγοράς, οπότε εκτός από την Τουρκία, το πλάνο περιλαμβάνει την κατασκευή ενός κόμβου (hub) στα ελληνοτουρκικά σύνορα, προκειμένου από εκεί να γίνονται εξαγωγές προς τις ευρωπαϊκές αγορές.

Προχθές μάλιστα ο επικεφαλής της Gazprom Αλεξέι Μίλερ, απηύθηνε έκκληση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να διευκολύνει την κατασκευή των απαραίτητων υποδομών που απαιτούνται για να μπορέσει να υποστηριχθεί η εξαγωγή του ρωσικού αερίου μέσω Τουρκίας προς τις χώρες τις νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Κάποιοι αναλυτές ωστόσο επιμένουν ότι μπορεί με το σχέδιο αυτό η Ρωσία να παρακάμπτει την Ουκρανία όπως συνέβαινε και με τον South Stream, ωστόσο ο βασικός πολιτικός στόχος του αγωγού είναι να πειστεί η Άγκυρα να μη συμμετάσχει στο βασικό ενεργειακό σχέδιο που απειλεί τα συμφέροντα της Μόσχας, το νότιο ενεργειακό διάδρομο. Αν και επισήμως διαψεύδεται κάτι τέτοιο, ωστόσο οι καθυστερήσεις που παρατηρούνται για την ανάπτυξη των έργων αλλά και οι αλλαγές που συντελούνται – περιλαμβανομένης και της πολιτικής αβεβαιότητας στην Ελλάδα – συντηρούν το ερωτηματικό.

Πάντως πρέπει να σημειωθεί ότι ερωτηματικά υπάρχουν και για την οικονομική δυνατότητα της Ρωσίας, που έχει χτυπηθεί έντονα από την πτώση των τιμών του πετρελαίου, να κατασκευάσει ακόμη και μια μικρότερη εκδοχή του project (με χωρητικότητα 10 δισ. κυβικά και κόστος περί τα 5 δισ. δολάρια).

Τέλος κάποιοι αναλυτές εκτιμούν ότι τα νέα σχέδια της Ρωσίας και η πρόταση Μίλερ, εν δυνάμει μπορούν να αναβιώσουν ελληνικά έργα τα οποία μπήκαν στο συρτάρι τα τελευταία χρόνια, όπως ο αγωγός της ΔΕΠΑ και της ιταλικής Edison ITGI, που αρχικά είχε σχεδιαστεί για τη μεταφορά αερίου από το Αζερμπαϊτζάν προς την Ιταλία, μέσω Θεσπρωτίας.