Home Νέα Εβδομαδιαία άποψη Αλάτι στο χιόνι: Ίσως να το ξανασκεφτούμε…
Αλάτι στο χιόνι: Ίσως να το ξανασκεφτούμε…

Αλάτι στο χιόνι: Ίσως να το ξανασκεφτούμε…

0
0

Το κύμα του χιονιά, η λεγόμενη “Σοφία”, οδήγησε πολλούς δήμους στο γνώριμο προληπτικό μέτρο, ρίχνοντας αλάτι στους δρόμους ή σε δημόσια υπαίθρια μέρη όπως πλατείες ή σταθμούς τρένων.

Γράφει ο Μάριος Μάντζος (marios@energyin.gr)

Σχεδόν όλοι γνωρίζουμε ότι το αλάτι συμβάλλει στον εκχιονισμό των δρόμων και άπαντες επικρότησαν την επιλογή αυτής της τακτικής η οποία εφαρμόστηκε ήδη από το Σαββατοκύριακο κυρίως στην Αθήνα με χαρακτηριστικά παραδείγματα τους σταθμούς του ηλεκτρικού (το αντίκρισα με τα ίδια μου τα μάτια στο Νέο Ηράκλειο και τη Νερατζιώτισσα).

Είναι όμως τόσο θετικό μέτρο όσο όλοι πιστεύουμε η χρήση αλατιού στους δρόμους; Κι όμως, όχι!

Σε βορειότερες χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής, όπου γίνεται πολύ πιο εκτεταμένη χρήση αλατιού για τον εκχιονισμό των δρόμων, έχουν διαπιστωθεί σοβαρές επιπτώσεις από τη διάβρωση των μετάλλων στα αυτοκίνητα και στο οπλισμένο σκυρόδεμα των κτηρίων, των γεφυρών κτλ αλλά και σε λίμνες, ποτάμια, στα φυτά και τα ζώα. Αυτό επισημαίνει σε ανακοίνωσή της η «Οικολογία – Αλληλεγγύη».

«Επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι μπορεί να είναι σοβαρές οι επιπτώσεις σε υδάτινους αποδέκτες με γλυκό νερό και γενικά στη φύση», τονίζει ο υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Το πολύ αλάτι μπορεί να “κάψει” ακόμη και ολόκληρα δέντρα, πόσο μάλλον να καταστρέψει τη χαμηλότερη βλάστηση σε κήπους και αυλές. Οικολογικές οργανώσεις στο εξωτερικό έχουν ασκήσει αυστηρή κριτική για την αλόγιστη χρήση αλατιού για λόγους εκχιονισμού. Απαιτείται φειδώ και αναζήτηση άλλων λύσεων», λέει.

Βλάπτει και το νερό

Μία παλαιότερη έρευνα του Αμερικανού υδρολόγου Steve Corsi είχε αποδείξει ότι η πρακτική του εκχιονισμού με αλάτι ευθύνεται για τα υψηλά επίπεδα συγκέντρωσης χλωριούχων στοιχείων στο νερό, με αποτέλεσμα πολλά ποτάμια να έχουν ήδη ξεπεράσει τα επίπεδα ασφαλείας για την υδρόβια ζωή. Μαζί με μια ομάδα επιστημόνων, ο υδρολόγος από τις ΗΠΑ ανέλυσε τα επίπεδα χλωρίου από τη δεκαετία του 1990 έως και το 2011. Και τα αποτελέσματα έδειξαν πως τα τοξικά επίπεδα των ποταμών έχουν διπλασιαστεί, κατά τη διάρκεια των δύο δεκαετιών.

Υπεύθυνοι για αυτή την εικόνα, βέβαια, είναι και άλλοι λόγοι, βιομηχανικής φύσεως. Ωστόσο, η πρακτική του λιωσίματος του χιονιού με αλάτι έχει παίξει σημαντικό ρόλο, καθώς τα επίπεδα χλωριούχων στο νερό αυξάνονται σημαντικά κατά τους χειμερινούς μήνες.

Εναλλατικές μέθοδοι

Για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα από το αλάτι, έχουν αναπτυχθεί ορισμένες εναλλακτικές τεχνικές. Κατ’ αρχήν, χρησιμοποιείται άμμος ή λεπτόκοκκο χαλίκι σε μίγματα με το αλάτι, ώστε να μειωθεί η ποσότητά του, σε χώρες όπως η Φινλανδία και η Γερμανία. Επιπλέον, γίνεται περιορισμένη χρήση άλλων αλάτων, όπως χλωριούχο ασβέστιο ή χλωριούχο μαγνήσιο, που έχουν μικρότερη διαβρωτική δύναμη και περισσότερη θερμαντική ικανότητα, αλλά δυστυχώς είναι έως και έξι φορές ακριβότερα. Επίσης, έχουν χρησιμοποιηθεί με επιτυχία οργανικά υγρά, όπως παραπροϊόντα από την εκχύλιση τεύτλων κατά την παραγωγή ζάχαρης ή από τη διαδικασία παραγωγής αιθανόλης, σε χώρες όπως ο Καναδάς και οι ΗΠΑ.

Χρήσιμες πληροφορίες που μόνο καλό μπορούν να κάνουν στη φύση μας. Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!